Windhand – Grief’s Infernal Flower

Door Niels de Bruijn 22 september 2015 Reacties staat uit voor Windhand – Grief’s Infernal Flower

windhand1(Album – Relapse Records) Na het succes van Soma was het wachten op nieuw werk van Windhand lang. Vooraf pakte Relapse al flink uit met verschillende persingen en persberichten om de aandacht op de doomgroep te vestigen. Maar Grief’s Infernal Flower mag er wezen.

Windhand pakt het grotendeels op dezelfde manier aan als voorheen. Alleen ‘Boleskin’ horen we niet terug op de nieuwe plaat, de band kiest voor kortere nummers vol Electric Wizard worship. Voor wie niet bekend is met de band doet er goed aan single ‘Kingfisher’ te luisteren, opbouwend, geconcentreerd rondom een minimalistische doomriff die vervolgens helemaal ondersneeuwt. Wat akoestisch gitaarwerk en de zang van Dorthia Cottrell zijn dan kleine lichtpuntjes. Maar als je daar mee uit de voeten kan is Grief’s Infernal Flower opnieuw een geweldig album. Qua productie zijn we minder te spreken over het werk van Jack Endino (Nirvana, Soundgarden), de band klinkt minder zwaar en overweldigend dan je zou verwachten op basis van de grotere hoeveelheid kortere nummers. Ook mag de zang wat minder prominent, de fuzzy gitaren verliezen aan impact op deze manier. Niets wereldschokkends, maar wel een beetje jammer. Maar ‘Sparrow’ en ‘Aition’ hadden op het akoestische album van Cottrell mogen komen, zeker de laatste voelt na het geweld van de twee beste nummers ‘Hesperus’ en ‘Kingfisher’ aan als mosterd na de maaltijd.

Door juist door deze aanpassingen kan dit album meer fans van buiten het genre aanspreken. Op deze manier is het minder voor de doompuristen en dat kan voor Windhand veel mooie dingen betekenen. En het is absoluut geen sell-out of radio friendly zet.

Je kunt geen reactie achterlaten.