Fall Out Boy @ Heineken Music Hall, Amsterdam

Door Maartje Buise en Lotte Schrander 21 oktober 2015 1

Om half zeven open en pas om acht uur starten met de support: het is nodig om de massa’s hysterische Fall Out Boy-fans rustig naar binnen te leiden. De Amerikaanse band staat vanavond in een strak uitverkochte Heineken Music Hall. Sinds de wederopstanding van de rockers, na een break in 2009, doen ze het beter dan ooit. Save Rock and Roll (2013) en American Beauty/American Psycho (2015) waren charttoppers. Daarmee is bovendien weer een blik nieuwe fans opengetrokken. De bezorgde ouders zijn goed vertegenwoordigd op de stoeltjes bovenin de zaal.

Fall Out Boy

Voor het zover is mag Charley Marley zijn kunstje doen. De Brit werd onangs gecontracteerd bij het label van Pete Wentz. Hij maakte faam in Londense nachtclubs als dj, maar ging zijn dromen achterna om een “echte artiest” te worden. Helaas komt dat vanavond niet bepaald naar voren. De springerige mix van disco en grime komt niet goed uit de verf in een grote zaal. Marley zelf doet gemaakt aan en leunt veelvuldig op de afgezaagde keyboardsamples. Desondanks krijgt hij zeker een derde van de jonge fans mee. De voorste rijen lijken te genieten en als dat zo’n duizend man is, is de missie vanavond alsnog geslaagd.

Fall Out Boy

Om klokslag negen uur wordt de lange intro van de hoofdact ingezet. Fall Out Boy trapt af met emo-pop-klassieker ‘Sugar, We’re Going Down’. Er wordt direct gevraagd of we “zin hebben in anderhalf uur rock-‘n-roll”. Dat valt natuurlijk in de smaak en het moet gezegd worden: het kwartet komt zijn woorden na. De band is strak, gelikt en gedreven. Werd er vroeger nog wel eens gevreesd of Patrick Stumps vocalen het live zouden houden; tegenwoordig is dit geen probleem meer zo blijkt. Er wordt als een gek door de nummers heen geraasd. Nieuwere tracks als ‘The Phoenix’ en het akoestisch uitgevoerde ‘Immortals’ vormen snelle hoogtepunten. Het akoestische blokje doen ze bij elke Europese show tijdens deze tour: middenin de zaal, op een platform, met z’n drieën. De muziekbak in de Bijlmer heeft hier de perfecte afmeting voor.

Fall Out Boy

Bandlid nummer vier, drummer Andy Hurley, pakt daarna zijn eigen moment van faam met een lekkere drumsolo op het grote podium. Als je Kanye’s ‘Mercy’ and Fetty’s ‘Trap Queen’ durft in te zetten als volbloed punker – en goed ook – dan is het respect snel binnen gehaald. Dat de show daarna even inzakt wordt maar voor lief genomen, als de hits ‘Uma Thurman’, ‘Thnks fr th Mmrs’, ‘Centuries’ en klapper ‘My Songs Know What You Did in the Dark’ de zaal vervolgens laten ontploffen.

Fall Out Boy

Niet dat het nu écht allemaal rozengeur en maneschijn is wat Fall Out Boy doet. Met de strakke show is de routine er in gekropen en een lach kan er nauwelijks vanaf. Dat maakt vanavond weinig bijzonder voor de neutrale toeschouwer. Daarvan zijn er echter gelukkig maar weinig in de stampvolle HMH. De handen gaan de lucht in tot achterin de zaal en met een show van stadionproporties, mogen we van geluk spreken dat de band nu nog van zo dichtbij te zien is.

Fall Out Boy

Tekst: Maartje Buise
Fotografie: Lotte Schrander

Eén reactie »

  1. Rianne 23 oktober 2015 om 15:34 -

    Helemaal mee eens!