Son Lux @ BIRD, Rotterdam

Door Tim van Meurs en Leonie Poot 26 oktober 2015 Reacties staat uit voor Son Lux @ BIRD, Rotterdam

Begin vorig jaar deed hij meermaals ons land aan voor de Lanterns-tour, dit jaar houdt hij het ietsjes kleiner; Ryan Lott met zijn band Son Lux staat deze week enkel in het Rotterdamse BIRD en de Amsterdamse Bitterzoet. Wij waren erbij voor het eerste optreden.

BIRD is ongeveer half gevuld net voordat Son Lux het podium betreedt, maar degenen die er zijn hebben er zichtbaar en hoorbaar erg veel zin in. Met het nieuwe album Bones (het eerste album dat Son Lux opnam als trio, in plaats van als soloproject van Ryan Lott) is er dan ook een prima plaat afgeleverd, die het niveau van het (toch net iets) sterkere Lanterns prima voortzet. Van dit album wordt logischerwijs dan ook veel gespeeld; slechts drie nummers van oudere lp’s komen vanavond voorbij. Vanaf begin af aan laat het drietal zien volledig hun instrumenten te beheersen en met volledige bezieling te spelen.

Son Lux

Maar deze bezieling gaat ook vrij snel op de zenuwen werken. Al snel blijkt dat Son Lux uit twee vrij irritante nerds en een beestachtige (doch nerdige) drummer bestaat. Gitarist Rafiq Bhatia en Ryan Lott zelf hebben vrij irritante maniertjes en komen met hun pretentieuze houding af en toe wat arrogant over. Bhatia slaat iedere snaar aan alsof hij een beroerte krijgt en Lott speelt iets wat tussen een robot en een marionetpop zit. Hoe goed nummers als ‘Easy’, ‘Change is Everything’ en ‘This Time’ ook worden gespeeld, de maniertjes van de twee irriteren te veel om het concert echt goed te voelen.

img_2221

Als Lott vervolgens ook nog een (vrij ongemakkelijke) speech houdt over hoe het publiek zijn ‘extended family’ is, voel je wat ongeloof in het publiek. Al op eerdere momenten tijdens het optreden (zoals wanneer Lott na een lange outro na ‘Easy’ nog één keer zeer ‘gevoelig’ “easy” in de microfoon fluistert), is er wat gelach te horen. Meermaals lijkt het publiek door te hebben dat de kunstzinnigheid die Son Lux probeert over te dragen een kunstje is. Wanneer de band dit niet probeert, bijvoorbeeld wanneer er na het doorzetten van iemand uit het publiek een stukje van ‘No Crimes’ van Lanterns wordt gespeeld, laat de band een veel betere kant van zichzelf zien, waar pretenties en toneelstukjes niet bij horen.

Son Lux

Het optreden in BIRD is echter verre van slecht; de nummers worden met veel kunde gespeeld en op fouten kun je de band nauwelijks betrappen (al is de zoveelste solo van Bhatia wel iets te veel van het goede). Het zijn dan ook de geforceerde publieksparticipatie en het wat overdreven enthousiasme van de bandleden die iets weghalen van de magie die de albums van Son Lux wel brengen. En ook heel jammer; als de tenorsax van ‘Easy’ dan toch uit Lott’s laptop komt, gooi ‘m dan ten minste hard in de mix!

Tekst: Tim van Meurs
Fotografie: Leonie Poot

Je kunt geen reactie achterlaten.