Death Cab For Cutie @ TivoliVredenburg, Utrecht

Door Daan Krahmer 16 november 2015 Reacties staat uit voor Death Cab For Cutie @ TivoliVredenburg, Utrecht

Het voelt op zijn minst beladen om na de aanslagen in Parijs van afgelopen vrijdag weer in een concertzaal te staan. Voor het publiek, maar zeker ook voor Death Cab For Cutie, die een aantal maanden geleden nog in de Bataclan speelden. Toch zijn er veel mensen gekomen om de band deze avond te zien optreden. Zo kan op de valreep zelfs nog het bordje uitverkocht aan de deur worden opgehangen. Het raakt de weinig spraakzame Ben Gibbard oprecht. “It’s been a heavy few days, for everybody”, verzucht hij halverwege het optreden. Het weerhoudt Gibbard en consorten er echter niet van een levenslustig, beestachtig lang concert te spelen.

En dat terwijl Death Cab For Cutie zich in een merkwaardig gedeelte van de bandcarrière bevindt. Na een creatieve piek tijdens de eerste helft van de jaren ’00 is de band al enige tijd niet in beste doen op plaat. Codes and Keys (2011) en Kintsugi (2015) zijn wisselvallige platen die door de kenners lauw ontvangen werden. Toch revancheert de band zich dit jaar sterk met hun beste liveshows in jaren. Eerder dit jaar zagen we de band al in topvorm op Best Kept Secret, een half jaar later hebben ze deze vorm nog niet losgelaten. Grootste verschil met eerder dit jaar is de lengte van het concert, dat vanavond met drieëntwintig liedjes een stuk langer duurt en bovendien een tikkeltje gelikt klinkt. De band, onder leiding van stralend middelpunt Ben Gibbard, blijft redelijk trouw aan de liedjes maar dat blijkt geen enkel probleem. Allemaal, ook matig boeiend nieuw materiaal, worden ze met eenzelfde overtuigingskracht gebracht.

Het optreden vanavond bestaat grotendeels uit een uiteenschakeling van hoogtepunten. Na een wat stroef begin spat de band met regelmaat van het podium af. ‘The New Year’ en ‘Crooked Teeth’ rocken in de huidige live-uitvoeringen nog wat steviger, zonder aan melodie in te leveren. Death Cab For Cutie heeft door de jaren heen ook genoeg tijdloze popliedjes geleverd. ‘Cath…’, ‘Title And Registration’ en – natuurlijk – ‘Soul Meets Body’ om er maar enkelen te noemen. Het zijn liedjes die het publiek verbroederen en massaal laten meezingen. Liedjes die de tand des tijds ook zomaar eens kunnen gaan doorstaan. Bij slim over de avond verspreid recenter materiaal beleeft het concert soms een klein dipje, hoewel ‘The Ghosts of Beverly Drive’ en met name het het fraaie ‘Black Sun’ een uitzondering op deze regel zijn. Laatst genoemde is dan ook terecht uitgegroeid tot een nieuwe publieksfavoriet. Het meest indrukwekkende van de avond zit hem in het contrast tussen het lieflijke, door Gibbard solo op akoestisch gitaar gebrachte ‘I Will Follow You Into The Dark’ en het bijzonder intense ‘I Will Possess Your Heart’. Klasse. Groots en strak concert, hoewel niet zo spectaculair als eerder dit jaar op Best Kept Secret.

Je kunt geen reactie achterlaten.