De Jeugd van Tegenwoordig @ Doornroosje, Nijmegen

Door Dave Coenen 23 november 2015 Reacties staat uit voor De Jeugd van Tegenwoordig @ Doornroosje, Nijmegen

Als je veel succes hebt en dat ook graag zo wil behouden, houd je vaak met meerdere zaken rekening. Hoe balanceer je je succes over langere tijd, bijvoorbeeld? Of: hoe vaak en op welke manier sta je in de publieke belangstelling? En misschien nog wel het belangrijkst: wanneer melk je het succes uit?

De Jeugd van Tegenwoordig heeft dit jaar vast met die vragen te maken gehad. 2015 was namelijk misschien wel het meest vruchtbare jaar uit de tien jaren die de rapformatie rijk is: er werd een jubileum gevierd met een boek (Ook Maar Mensen), alle albums werden op vinyl opnieuw uitgebracht én ook nog eens op cd in een verzamelbox. Live werd de triomfronde ook uitgebreid afgelegd: vier integrale albumshows à la Kraftwerk in Utrecht, twee grote jubileumvieringen in de Heineken Music Hall in juni én een uitgebreide internationale festivaltournee in de zomer. Alsof dat nog niet genoeg is, kondigde De Jeugd ook maar meteen even een nieuw album aan op Lowlands. En ook dat nieuwe album – Manon is de naam – gaat gepaard met een uitgebreide tournee, die onlangs ook nog eens met zes maanden verlengd is en nog lang niet geëindigd is. Sterker nog, de laatste voorstelling van de Manon-tour staat pas op 26 mei 2016 gepland, en dan is ruim een jaar verstreken sinds DJVT al ongeveer constant in de publieke belangstelling staat.

Vanavond speelt De Jeugd van Tegenwoordig de eerste show in Nijmegen in het kader van Manon (de tweede staat voor 31 maart aanstaande gepland) en de succesmachine raast maar lekker door. Het meest opvallende na een kwartier kijken naar wat er op het podium gebeurt is dat het de heren allemaal weinig lijkt te boeien. Natuurlijk, Faberyayo, Vjèze Fur en Willie Wartaal hebben altijd al een ongezonde dosis onverschilligheid en een groot ego gehad en waren nooit de artiesten met een politieke boodschap, maar met een nieuw album op zak en de recente gebeurtenissen in het Bataclantheater in Parijs verwacht je op z’n minst wel een iets meer gepaste, energiekere houding. Vooral Fur maakt er een potje van vandaag, vaak met de rug naar het publiek toe en meer afwezig dan aanwezig op het podium. Als alle vier de heren op het podium staan, worden de hitjes zonder enige aankondiging aan elkaar geregen en vaak zelfs zonder intro op het publiek afgevuurd. ‘Tante Lien’? Kom maar door. ‘Get Spanish’ erachteraan? Prima. Allemaal zonder enige moeite of enig enthousiasme vertolkt, met als enige lichtpuntje de solo’s en improvisaties van Bas Bron, die niet alleen op het nieuwe album, maar ook op de verse tournee meer aandacht krijgt met een groot scala aan apparatuur en prominentere zangpartijen.

Tussen die afgeraffelde hits door wroet een groot blok aan nummers van Manon zich met een koevoet in de set. Ergens in het midden wordt ‘Ik Was Een Klootzak’ ingezet, waarna nog een vijftal nummers van het nieuwe album volgen. Hét moment voor het jonge publiek, dat duidelijk voor de hits naar Doornroosje gekomen is, om de smartphone erbij te pakken en herrie te gaan maken. De songs vallen namelijk niet. Zelfs ‘Zakmuitdeheup’, een verwachte hit in spé, lokt weinig reactie uit. Het wedstrijdje spellen ‘Manon’ daarentegen wel, maar ook dit nummer valt vanavond, te danken aan de lakse presentatie. Daarbij willen de bezoekers de hits horen, en niet de nieuwe plaat.

Want wanneer ‘Ze Kan Me Wel Schieten Part 2 & 3’ overloopt in ‘Gekke Boys’, lijkt het alsof het publiek een emmer ijswater in het gezicht heeft gekregen. Meteen wordt er gesprongen, gejuichd, geschreeuwd en gemoshed. De culthit heeft, samen met ‘De Formule’, ‘Watskeburt?!’ en ‘Sterrenstof’ geen introductie meer nodig en krijgt deze dan ook vooral niet. De songs die hun succes al hebben bewezen, mogen het rommeltje oplossen vanavond. De Jeugd zelf doet geen moeite; zelfs de meest enthousiaste van het stel, Willie Wartaal, geeft vandaag maar vijftig procent. Het absolute dieptepunt wordt bereikt wanneer Vjèze Fur uit verveling maar gaat crowdsurfen en opzettelijk vals – en liggend op het podium – het refrein van ‘Sterrenstof’ blèrt. Met ‘Broertje Ik Heb Je’ volgt er geen knallend, maar een even ongeïnspireerd afscheid als de rest van de avond was. Zou de vermoeidheid hebben toegeslagen? Of zijn de heren hun bankrekening aan het spekken? Misschien is Manon wel gewoon een huiskamerplaat, maar dat praat nog steeds niet goed dat het optreden van vandaag over de grote linie één van de slechtste van het jaar was. Wat de heren in ieder geval mogen doen, is even rust nemen van het succesjaar en wachten met dat eindeloze touren, want het is wel even mooi geweest. Helaas is dat niet het geval en raast De Jeugd even onverschillig door, het succesjaar veel te lang uitmelkend. Bespaar jezelf het geld, want een onvergetelijke avond krijg je voorlopig niet bij DJVT.


Je kunt geen reactie achterlaten.