Jaarlijst 2015: Michelle Westhoeve

Door Michelle Westhoeve 27 december 2015 Reacties staat uit voor Jaarlijst 2015: Michelle Westhoeve
  1. Lady Lamb – After
  2. Sufjan Stevens – Carrie & Lowell
  3. Tame Impala – Currents
  4. Torres – Sprinter
  5. Courtney Barnett – Sometimes I Just Sit And Think And Sometimes I Just Sit
  6. Julia Holter – Have You In My Wilderness
  7. Beach House – Depression Cherry & Thank Your Lucky Stars
  8. Kurt Vile – b’lieve i’m goin down
  9. Braids – Deep In The Iris
  10. Natalie Prass – Natalie Prass

Lijstjestijd! Vorig jaar was het aantal top 10-waardige albums met een lampje te zoeken, maar in 2015 kwamen er gelukkig weer een hoop geweldige albums uit, waarbij vooral veel vrouwelijke artiesten goed scoorden. Zo ook hier, meteen op nummer 1: Lady Lamb (tegenwoordig zonder Beekeeper) kwam met een prachtige opvolger van haar debuutalbum waarbij ze schakelt tussen hartverscheurende ballades, heerlijk melodieuze weirdness en haar kenmerkende beeldende teksten. Hoogtepunten zijn ‘Violet Clementine’,  ‘Dear Arkansas Daughter’ en ‘Heretic’, maar ook de nummers over haar overleden zus maken diepe indruk, live des te meer. Op de hielen volgt Sufjan Stevens, die met Carrie & Lowell een wonderschone, hartverscheurende en intieme plaat maakte die indruk blijft maken bij iedere luisterbeurt.

Discodansen deden we dit jaar allemaal met Tame Impala, een band die zichzelf opnieuw uitvond met Currents. Vreselijk aanstekelijk, geweldig opgebouwde nummers, deze nieuwe koers is wat mij betreft prima. Ook Torres verlegde haar koers enigszins van folk richting grunge, en het intens broeierige ‘Strange Hellos’ is een van de nummers van het jaar. Of moet die prijs toch naar Courtney Barnett en haar ‘Depreston’? Een prachtig nummer over alledaagse observaties, net als eigenlijk alle liedjes die ze schrijft. De combinatie van haar spitsvondige teksten en aanstekelijke gitaarpop is uniek en verfrissend. Heel anders dan het enthousiaste gerammel van Courtney Barnett is dan weer de jazzy kamerpop van Julia Holter, die toegankelijker klinkt dan ooit. Holter overtreft haar eerdere albums, die ook al bloedmooi waren, gemakkelijk met haar nieuwe plaat die haar – kan niet anders – ook veel nieuwe fans zal opleveren.

Op zeven staan stiekem twee albums, want droomduo Beach House presteerde het om twee volwaardige albums in één jaar uit te brengen. Beide platen zijn wat duisterder en minder weids dan voorganger Bloom, maar hebben nog steeds die hoopvolle hemelhoogreikende Beach House-vibe. En om daar nou een keuze uit te moeten maken…
Ook Kurt Vile deed een stapje terug met b’lieve i’m goin down… en maakte een intieme tokkelplaat, ideaal voor op een late avond. Braids zocht succesvol de experimentele jazzy kant op en Natalie Prass sluit de lijst met haar wonderschone zoetgevooisde debuut. Kortom: genoeg moois, en dan hebben we het nog niet eens over albums die de lijst net niet haalden, bijvoorbeeld van Laura Marling, Sleater-Kinney, Wolf Alice en Colleen Green. Hopelijk wordt 2016 weer zo’n mooi muziekjaar!

Je kunt geen reactie achterlaten.