Foals @ Heineken Music Hall, Amsterdam

Door Liv Krake en Lotte Schrander 5 februari 2016 Reacties staat uit voor Foals @ Heineken Music Hall, Amsterdam

Foals, HMH

Waar de heren van Foals vorig jaar september zonder enige moeite de grote zaal van de Melkweg konden uitverkopen, bleek het dit jaar een hele opgave om de hele Heineken Music Hall met mensen te vullen. Na een magistrale show toentertijd was het heel goed nieuws dat ze nu alweer terug naar Nederland zouden komen, al zou het in de bierbak van Amsterdam zijn en al zou het tijdens dezelfde tour zijn. Laat het nou juist deze twee elementen lijken waardoor het geheel net iets minder spetterend is dan we gewend zijn van de muzikanten uit Oxford.

Foals, HMH

Met een van de beste liveshows ooit in je hoofd (Foals – Melkweg 2015) is het lastig om niet met een vooroordeel richting de HMH te gaan. Qua locatie moet deze avond zoiets anders worden dan we eerder hebben gezien in Nederland: het is de grootste clubshow tot nu toe. De ideale kans om er een knallend optreden van te maken, zou je zeggen. Liefhebbers die naar eerdere concerten van Foals geweest zijn zullen het vanaf opener ‘Snake Oil’ kunnen beamen: de band speelt strak zoals ze altijd doen, maar de aanstekelijke energie die er normaal van het podium spat is er niet helemaal.

Foals, HMH

Opvallend is dat de mannen er voor gekozen hebben om tijdens deze grootste Nederlandse clubshow ooit een aardig rustige set te spelen. Nummers als ‘London Thunder’, ‘Providence’, ‘A Knife In The Ocean’, ‘Give It All’ en ‘Birch Tree’ zijn stuk voor stuk mooi tracks die goed in elkaar zitten, maar het zijn niet direct de songs die je verwacht voor deze zaal. Helemaal wanneer je ziet dat de eerste paar rijen compleet los gaan op hardere tracks zoals ‘Inhaler’ en ‘Red Socks Pugie’. Het energieke aspect van Foals is júist dat wat hun liveshows zo kenmerkend maakt. Het dak van de concertzaal eraf knallen en met je mond vol tanden naar huis gaan, dat soort dingen. Dat lijkt vanavond niet te gebeuren in de HMH. Of het nou aan de zaal ligt, de keuze van de setlist, het feit dat het qua energielevel lijkt dat de muzikanten net een beetje te lang aan het touren zijn of een mix van alle aspecten. Er kan meer uit een avond met Foals gehaald worden dan er nu gebeurt.

Foals, HMH

De nummers die de muzikanten spelen doen ze echter wel met klasse. Er is nergens onzuiverheid op te merken en het samenspel tussen de heren is ook goed. Het prachtige ‘Spanish Sahara’ mag natuurlijk niet ontbreken op de setlist en staat ook vanavond weer garant voor flink wat kippenvel. Hoewel de optredens van de band zich kenmerken met de ruigere songs, is ‘Spanish Sahara’ keer op keer een van de beste live-nummers die ze spelen. De track is zo puur: zowel de vocals als het instrumentale aspect en de songteksten zijn een kunstwerk op zich. Mooi om te zien (en horen) dat deze parel zelfs de HMH voor heel even een beetje intiem kan laten aanvoelen.

Foals, HMH

Pas aan het einde komt de show tot een hoogtepunt, wanneer de set wordt afgesloten met het geniale ‘Inhaler’ en in de toegift ‘What Went Down’. Het voorste vak is veranderd in een grote moshpit waarin schoenen worden verloren, liters bier de lucht in gaan en zweetdruppels met elkaar worden gedeeld. De geniale tekst “When I see a man, I see a lion, you’re the apple of my eye, of my eye, of my eye” wordt luidkeels meegeschreeuwd en even is daar dat collectieve Foals-gevoel van samenzijn. Inmiddels is het een beetje traditie dat zanger Yannis de zaal in rent of van een balkon afspringt tijdens de keiharde laatste track ‘Two Steps, Twice’. Hij werpt zich over de fotografen om zich door een deel van de voorste rij te laten dragen. Hoewel hij niet ver de zaal in komt is het altijd een feest om hem zo extreem los te zien gaan, waardoor een groot deel van het publiek ook compleet uit hun dak gaat. ‘Two Steps, Twice’ is de perfecte afsluiter, ook voor een bedaarde set als deze. 

Foals, HMH

Eerlijk is eerlijk: Het is zeker niet de sterkste Nederlandse show van Foals, ze hebben op andere plekken een stuk energieker en beter gestaan. De setlist is mak en hier en daar aan de veilige kant met vooral rustige tracks. Kwalitatief is er niet veel op aan te merken: Foals is qua sound behoorlijk gegroeid, maar er mist iets. De muzikanten zijn reeds sinds vorige zomer aan het touren en dat is te merken. De rek is er zeker nog niet uit, vooral de up-tempo nummers komen steengoed binnen, het is wellicht alleen even tijd om te pauzeren. Even goed op adem te komen van alle shows die ze de afgelopen maanden hebben gespeeld zodat ze vervolgens met nieuwe energie weer door kunnen knallen. Het is net bekend gemaakt dat ze ook op Lowlands zullen staan deze zomer. Nieuwe ronde, nieuwe kansen, zullen we maar zeggen.

Foals, HMH

Foals, HMH

Foals, HMH

Foals, HMH


Tekst: Liv Krake
Fotografie: Lotte Schrander

Je kunt geen reactie achterlaten.