Kanye West – The Life Of Pablo

Door Daan Krahmer 14 februari 2016 Reacties staat uit voor Kanye West – The Life Of Pablo

The Life of Pablo 1(Album – Universal) Je kan vinden van Kanye West wat je wil, maar wanneer hij zijn mond open doet luistert de wereld. Juist in een tijdperk waar onaangekondigde albums de standaard lijken te worden (zie recentelijk Rihanna, Beyoncé), kondigt West zijn nieuwe plaat op alternatieve wijze aan, dat blijft bepaald niet onopgemerkt. Donderdag liet hij tijdens een bizar schouwspel in Madison Square Garden zijn zevende plaat horen, hetgeen live te zien was in bioscoopzalen over heel de wereld. Een surrealistisch en bevreemdend schouwspel, waarbij honderden modellen als verstijfd op een platform stonden terwijl West rechtstreeks vanachter zijn laptop nieuwe muziek liet horen. Geniaal vond de één, amateuristisch vond de ander. Eén ding is zeker: de ogen zijn once again volledig op West gericht, en dat kun je alleen maar razend knap noemen.

Goed, dan nu over de muziek. Oorspronkelijk aangekondigd als So Help Me God, later veranderd in SWISH en Waves, maar op het laatste moment toch maar The Life Of Pablo gedoopt, bevat de plaat vooral véél nieuwe muziek. Achttien tracks, uitgesmeerd over bijna een uur. The Life Of Pablo voelt minder als een statement dan het baanbrekende My Beautiful Dark Twisted Fantasy (2010) en diens dikwijls onbegrepen opvolger Yeezus (2013). Kanye West vindt zichzelf hier niet opnieuw uit, maar dat betekent niet dat hij hier in herhaling valt. Integendeel. Deze plaat is net zo divers als zijn voorgangers en daarmee een creatieve samenvatting van alle muzikale gedaantes die Kanye tot dusverre liet horen. Zo komen old-school rap en futuristische autotune voorbij met een waslijst van gastartiesten.

Dat laatste mag inmiddels geen verassing meer heten bij Kanye West. Onder andere Young Thug, Rihanna, Chris Brown, The Weeknd, Caroline Shaw en Kid Cudi doen hun zegje op The Life Of Pablo. Het meest in het oog springt de hernieuwde samenwerking met Frank Ocean, waar de wereld na diens prachtdebuut Channel Orange (2012) al lange tijd niks meer van heeft vernomen. Ocean zingt mee op het vooruitstrevende ‘Wolves’, waarop geautotunede wolven te horen zijn,  één van de kippenvel momenten en prijsnummers van de plaat. De beste verse is echter afkomstig van Kendrick Lamar, die Kanye op geniale wijze voorbijstreeft in wereldnummer ‘No More Parties in LA’, een ander kippenvelmoment van de plaat.

Als geheel is The Life Of Pablo best een milde en soulvolle plaat geworden. Hier en daar opvallend lief qua sfeer, maar West heeft daarbij – uiteraard – geen last van valse bescheidenheid (kan ook niet anders voor iemand die zichzelf ‘Yeezy’ en ‘Yeezus’ laat noemen). Zo is er halverwege een absurdistische skit die door het leven gaat als ‘I Love Kanye’ en schopt West regelmatig tegen heilige huisjes. Beste voorbeeld is het controversiële ‘Famous’, dat doorkan als een regelrechte middelvinger in de richting van Taylor Swift. “I made that bitch famous!”, rapt West venijnig in het bizarre nummer. Zo heeft werkelijk iedere track wel iets opmerkelijks waardoor deze blijft hangen. Tekstpassages, onverwachte gospeluitbarstingen, verrassende wendingen of andere knappe vondsten. The Life Of Pablo is een achtbaan van ideeën, waarbij de rode draad niet altijd even zichtbaar is. Dat maakt deze plaat licht onevenwichtig, maar niet vermoeiend. Je valt van de ene verbazing in de andere, maar de overgangen zijn clever genoeg om dit te verbloemen.

In de tweede helft van de plaat hervindt West de rust die met het James Blake-achtige openingsnummer ‘Ultralight Beam’ was ingezet. ‘Real Friends’, dat tussen de overige tracks uitblinkt in zijn kalmte en eenvoud, is één van de mooiste en meest oprechte liedjes die West ooit schreef. Het is één van de momenten op de plaat waaruit blijkt dat West als tekstschrijver nog altijd groeiende is. Ook ’30 Hours’, ‘Facts’ en het brute ‘Feedback’ zijn los van de albumcontext sterke nummers. Toch dient deze plaat in zijn geheel gehoord te worden. Eerlijk is eerlijk: West heeft nog nooit een plaat uitgebracht die oninteressant is, en dat is deze ook absoluut niet te noemen. Net als zijn albumpresentatie is The Life Of Pablo grotendeels bevreemdend. Het zal daarom een plaat zijn die gemengd ontvangen gaat worden, maar ook een ambitieuze plaat waarop West zijn status bevestigt als vernieuwend artiest, zonder al te veel uit zijn comfort-zone te stappen. Door het volgepropte, ambitieuze karakter is dit niet West’s makkelijkste plaat, wel eentje die erg van deze tijd klinkt. De kans dat we het over een aantal maanden nog over The Life Of Pablo hebben is groot. De kans dat we Kanye West over dertig, veertig jaar nog herinneren als de dag van vandaag is nog groter.

Je kunt geen reactie achterlaten.