Tiny Ruins @ V11, Rotterdam

Door Leonie Poot 24 mei 2016 Reacties staat uit voor Tiny Ruins @ V11, Rotterdam

De Nieuw-Zeelandse Hollie Fullbrook, opererend onder de naam Tiny Ruins, is op pad om haar laatste EP Hurtling Through te promoten. Vanavond is haar laatste avond van een drieweekse tour. Hurtling Through nam de zangeres op met Hamish Kilgour die in Nieuw-Zeeland een cultstatus heeft door zijn bijdragen aan bands als The Clean. Kilgour is mee op tour maar komt pas de tweede helft van de avond in actie. Eerst zien we Fullbrook alleen op gitaar.

De Nieuw-Zeelandse heeft een wat hese melancholische stem, haar manier van zingen en haar gitaarspel doen aan die van Nick Drake denken. Vederlichte kabbelliedjes, subtiel maar tegelijkertijd doortastend. Fullbrook begint de avond met het prachtige ‘Carriages’. Het duo is vandaag vanuit Brighton gekomen en heeft er een flinke reis opzitten. De zangeres begrijpt maar al te goed wat het is om met het openbaarvervoer te moeten reizen en wil een codewoord afspreken met het publiek voor als ze de trein moeten halen.

Tiny Ruins heeft naast eerder genoemde EP twee albums uit en hoewel de meeste aandacht uitgaat naar Hurtling Through verweeft de zangers oud ‘Priest With Balloons’, ‘Running Through The Night’, ‘Me At The Museum, You At The Wintergarden’, en ‘She’ll Be Coming ‘Round’, met nieuw werk. Zo ook ‘Dream Wave’ dat ze opnam met David ‘Twin Peaks’ Lynch voor de soundtrack van één van de Hunger Games-films. Het nummer haalde de soundtrack echter niet en is nu eindelijk door de zangeres zelf uitgebracht op 7”.

De toevoeging van Kilgour op drums zorgt voor wat diepte in het optreden. De stem van Fullbrook is wat dat betreft net een tikkeltje eentonig en de afwisseling met een wat voller geluid zorgt voor de juiste balans. Het zijn vanavond de nummers ‘Tread Softly’ – hun interpretatie van het W.B. Yates gedicht ‘He Wishes For The Cloths Of Heaven’ – de John Cale-cover ‘Andalucia’, en de verrassende trombonesolo van achter uit de zaal op ‘Turn Around’ die het optreden een gouden randje geven.

Wat gejaagd speelt Tiny Ruins haar laatste nummers, de tijd dringt en stilletjes sluipen mensen de zaal uit om laatste treinen en bussen te halen, het codewoord ‘Zulu’ durft niemand te roepen, wellicht uit angst de magie van vanavond te doorbreken. Tiny Ruins zorgde voor een prachtige avond in de V11.

Je kunt geen reactie achterlaten.