Amber Arcades @ EKKO, Utrecht

Door Julien L'Ortye 3 juni 2016 Reacties staat uit voor Amber Arcades @ EKKO, Utrecht

Tijdens de show van Amber Arcades beweert iemand op Twitter dat er met zekerheid gesteld kan worden dat ze binnen een paar jaar op Primavera staat. Een dag eerder zegt Richard Krajicek over Kiki Bertens, Nederlands hoop in bange tennisdagen, dat hij geen reden kan bedenken waarom zij Roland Garros niét zou kunnen winnen. Allemaal heel leuk en aardig, maar waar komt in Nederland toch altijd die verschrikkelijke drang vandaan om goed presterende publieke figuren altijd maar die landsgrenzen over te willen duwen?

Het is op zijn zachtst gezegd voorbarig te noemen: zo is het soloproject van voormalig Oh, Brave Wide Eyes-bandlid Annelotte de Graaf pas voor één Nederlands festival geboekt (Amsterdam Woods) en moet de zegetocht op eigen bodem eigenlijk nog echt beginnen. Na vanavond kunnen we echter stellen dat dit, met het materiaal dat we in de vorm van het ijzersterke debuutalbum Fading Lines krijgen voorgeschoteld, een koud kunstje gaat worden.

Want wat we al hoopten nadat in april de titeltrack verscheen, wordt in een bomvolle EKKO tijdens de albumpresentatie bewaarheid. De liedjes die De Graaf geschreven heeft zijn niet alleen van een duizelingwekkend niveau, maar klinken live ook nog eens als een trein. Haar stem, die misschien nog het beste valt te omschrijven als een kruising tussen die van Frankie Cosmos en Alvvays-zangeres Molly Rankin, is precies dromerig en spannend genoeg om de sterke songs een goed fundament te bieden. Deze songs, die variëren van het prachtige ‘I Will Follow’ en het mellow ‘This Time’ – “een liedje voor de meisjes!” – tot de venijnige titeltrack en de The War On Drugs-achtige single ‘Turning Light’, zijn allemaal van grote klasse.

Halverwege de show tovert de zangeres plots een gevouwen A4’tje uit haar broekzak, die haar klaarblijkelijk door de speech heen moet helpen. Iets waar ze ontzettend zenuwachtig voor is, zo bekent ze. “Het is echt niet zoveel tekst, ik heb gewoon alles wat ik wil zeggen uitgeschreven, want ik ben niet zo goed in spreken in het openbaar.” Het tafereel dat zich uit het niets voor onze neus afspeelt is schattig, vertederend haast. De enorme blijdschap die van haar gezicht straalt terwijl ze onder meer haar geduldige bandleden en familie en volhardende manager bedankt, is mooi om te zien. Ze heeft ook alle reden om blij te zijn, na een avond als deze. Nederland heeft een nieuwe ster en ze heet Amber Arcades.


Je kunt geen reactie achterlaten.