Sumac – What One Becomes

Door Niels de Bruijn 6 juni 2016 Reacties staat uit voor Sumac – What One Becomes

417_900(Album – Thrill Jockey) Sumac heeft ondanks de voorliefde voor logge gitaarmuziek het gas erop zitten: vorig jaar het debuut The Deal en nu al What One Becomes (en een Europese tournee gelukkig).

Het nieuwe album is een progressieve stap voorwaarts. Dit is al gelijk duidelijk op opener ‘Image Of Control’, de woeste en ongebreidelde agressie (denk aan die drumsolo op het debuut) is de eerste kennismaking met het drietal onder aanvoering van Aaron Turner. En hoewel What One Becomes onmiskenbaar overschakelt naar een loodzware riff om het nummer mee af te sluiten beklijft het chaotische gevoel toch het meest. Daarmee is het tweede album minder pakkend dan de meer traditionele stijl van The Deal. Het tweede nummer ‘Rigid Man’ is meer geschikt als single, dit had ook op het vorige album of zelfs op een Isis-album kunnen staan als het draait om hardheid en methodische aanpak. Zo kennen we Sumac.

‘Clutch For Oblivion’ is dan weer wat rustiger en vormt zo een mooi contrast met de voorganger. Ook is dit meer uitgesponnen nummer de perfecte opmars voor het zeventien minuten durende ‘Blackout’. Dit is het nummer waarmee Sumac afrekent met de bands uit het verleden en laat horen op eigen benen met een eigen geluid te kunnen staan, terwijl er zoveel verschillende elementen in dit nummer voorbij komen. Sumac’s geluid blijft herkenbaar. En als je dan nog behoefte had aan meer spierballen van drummer Brian Cook perst hij er wat agressieve blastbeats uit op afsluiter ‘Will To Reach’.

Meer dan de vorige plaat ademt What One Becomes het gevoel een echt eigen album te zijn. Daarmee heeft Sumac zichzelf overtroffen en bewezen niet gemakzuchtig te werk te gaan.


Je kunt geen reactie achterlaten.