Shearwater @ Paard van Troje, Den Haag

Door Leonie Poot 2 juli 2016 Reacties staat uit voor Shearwater @ Paard van Troje, Den Haag

Zoals het voor Kermit niet makkelijk is om groen te zijn, zo heeft Shearwater-frontman Jonathan Meiburg het niet makkelijk met de Texaanse afkomst van zijn band: “Not a great place.” De naderende Amerikaanse verkiezingen maken het er duidelijk niet makkelijker op, het laatste album Jet Plane And Oxbow is dan ook doorspekt met politieke onvrede.

Het optreden van vanavond leunt, met uitzondering van ‘Rooks’ en ‘You As You Were’ vooral op nummers van het laatste album. Jet Plane And Oxbow heeft een niet te missen jaren tachtig randje, denk hierbij aan Talk Talk. De wat hese en donkere stem van Meiburg past als gegoten bij dit geluid. De zanger introduceert nummers vaak met uitleg en anekdotes, zoals het protestnummer ‘Wildlife Americans’ en de haat-liefdeverhouding die hij heeft met zijn thuisland in ‘Quiet Americans’.

Maar naast de politieke strijdt die er op het album gevoerd wordt, strijdt Meiburg ook met innerlijke demonen. Iets waar hij, zo zegt de zanger zelf, opener over wil zijn. Het nummer ‘Backchannels’ moet taboedoorbrekend zijn. Iedereen heeft zwarte gedachtes maar ga hiermee naar vrienden, oppert de zanger. Als je zegt dat je ’s ochtends wakker bent geworden met de gedachte jezelf van kant te maken dan zeggen je makkers “oh, dat had ik ook” en een zelfmoord-pact is zóveel lastiger.

Vanuit dit donkere gevoel begon Shearwater eind vorig jaar met de repetities van het Bowie-album Lodger. Een album dat Meiburg door een zware periode geholpen heeft waarin hij zijn appartement niet uit wilde/durfde. Hij vond het passend hier nummers van te spelen tijdens de Jet Plane And Oxbow-tour. Toen overleed Bowie echter en sloeg de twijfel toe. Uiteindelijk besloot de band dat ze juist door het overlijden de nummers moesten spelen. En zo krijgen we vanavond onder andere ‘African Night Flight’, en ‘DJ’ voorgeschoteld.

Het is lastig uit te leggen wat een concert goed maakt, soms valt er niets op een optreden aan te merken maar klopt er gewoon iets niet. De ene keer voelt een gelukzalige glimlach van een artiest als nep en overdreven, vanavond voelt deze als oprecht en aandoenlijk. Meiburg staat met een glimlach van oor tot oor, met gitaar in de hand en lijkt nergens anders te willen zijn dan hier op het podium. De band speelt strak, het geluid is perfect, maar het zijn de frontman en zijn energie die het optreden naar een hoger niveau tillen.

Je kunt geen reactie achterlaten.