Swans – The Glowing Man

Door Koen Smilde 3 juli 2016 Reacties staat uit voor Swans – The Glowing Man

The_Glowing_Man_(Front_Cover)(Album – MUTE / PIAS) Dit jaar valt het doek voor de huidige incarnatie van Swans. Daarmee komt een eind aan een zevenjarige cyclus van opnemen, toeren en weer opnemen. Net als op de twee voorgangers zijn de nummers op The Glowing Man deels gegroeid uit improvisaties tijdens concerten en deels gebaseerd op akoestische demo’s van frontman Michael Gira.

Evenals de werkwijze verschilt ook het geluid van deze nieuwe plaat weinig van The Seer en To Be Kind. Grote verrassingen blijven daarom uit. De verschillen zijn meer te vinden op het vlak van sfeer en in de accenten die de band legt. Zo valt op dat het album wat toegankelijker klinkt, hoewel dat bij Swans natuurlijk relatief blijft. Met drie nummers die ver boven de twintig minuten klokken en de vertrouwde beenharde repeterende stukken is dit alles behalve luistervriendelijke muziek. Het lijkt alsof de band nog verder de diepte in gegaan is om tot de essentie van haar geluid door te dringen.

Op The Glowing Man blikt Gira voor het eerst terug. Zo gebruikt hij een stuk tekst dat Thurston Moore in de vroege jaren tachtig voor het Sonic Youth-debuut leende. En in het titelnummer is een opnieuw gearrangeerd fragment van de vorige plaat te vinden. ‘Frankie M.’ gaat weliswaar niet over Gira, maar de mantra van verdovende middelen die hij daar opsomt brengt zijn roemruchte verleden in herinnering. Op ‘When Will I Return’, zingt Gira’s echtgenote Jennifer. Het nummer verhaalt van een ‘deeply scarring experience’ in haar leven, maar doet opvallend genoeg denken aan de tijd dat Jarboe nog deel uitmaakte van Swans. De afsluiter, toepasselijk getiteld ‘Finally, Peace’, hint dan weer naar het luchtigere Angels of Light, Gira’s andere band.

Titelnummer ‘The Glowing Man’ kan als samenvatting van het album gezien worden. In een krap halfuur komt alles wat Swans uniek maakt voorbij: de ambient-achtige sfeerstukken, Gira’s bezeten zang, de mokerslagen en de uptempo ritmische stukken waar Swans meer rockt dan ooit te voren. In het nummer bezingt Gira een zekere Joseph. Die is volgens de zanger een entiteit die als Twin Peaks’ Bob de controle van hem overneemt wanneer hij zijn muziek op papier zet. Hopelijk blijft Joseph nog heel lang bij hem, want The Glowing Man is een prachtig sluitstuk van een tijdperk en doet uitkijken naar de volgende zet van Gira.


Je kunt geen reactie achterlaten.