Mick Harvey – Delirium Tremens

Door Koen Smilde 3 augustus 2016 Reacties staat uit voor Mick Harvey – Delirium Tremens

MickHarvey_DeliriumTremens_Packshot-584x584(Album – MUTE / PIAS) Na de in alcoholnevelen gehulde platen Intoxicated Man en Pink Elephants waagt de Australische multi-instrumentalist en ex-Bad Seed Mick Harvey zich voor een derde keer aan een herinterpretatie van het werk van Serge Gainsbourg.

Op zijn eerste twee coveralbums stelde Harvey zich ten doel de muziek van de Franse provocateur en kettingroker bij een Engelstalig publiek te introduceren. Inmiddels is dat niet meer nodig. Artiesten van Placebo tot Boyd Rice namen versies van Gainsbourg-songs op en een herwaardering van zijn werk is al jaren gaande. Naar eigen zeggen schiep Harvey zoveel plezier in een korte tour met zijn Gainsbourg-versies, dat hij besloot een nieuwe poging te wagen.

De lol van het ontstaansproces is terug te horen op Delirium Tremens. Daarnaast is er hoorbaar veel aandacht besteed aan de arrangementen en de vertaling van de teksten besteed. Nauwgezet doet Harvey op het door industriële marsritmes gedomineerde ‘SS C’est Bon’ recht aan de complexe alliteratie van ‘Est-ce Est-ce Si Bon’, een nummer van Rock Around the Bunker – Gainsbourgs controversiële muzikale afrekening met de nazibezetting van Frankrijk die hij als Joodse tiener meemaakte.

Hoewel de door Harvey geselecteerde nummers uit verschillende periodes stammen, is het album geen allegaartje geworden. Dit komt vooral omdat hij de grote hits eerder al onder handen nam. Met uitzondering van de sinistere progrocksong ‘The Man With the Cabbage Head’ – een nummer zo iconisch dat bewonderaars van de chansonnier nog altijd kolen op zijn graf leggen – behoren de meeste nummers op dit album niet tot de Gainsbourg-canon.

Zo ontrukt Harvey het obscure bluespunkerige ‘The Convict’s Song’, dat een b-kantje van Murder Ballads had kunnen zijn, en het dreigende ‘I Envisage’, dat Gainsbourg schreef voor een album van de invloedrijke zanger Alain Bashung, aan de vergetelheid. Andere hoogtepunten zijn de dramatische strijkers op ‘Boomerang’ en de zoete vocalen van Xanthe Waite op ‘Don’t Say a Thing’. Samen met zijn levensgezellin Katy Beale sluit Harvey het album af met het stemmige liefdeslied ‘The Decadance’. Voor wie dan nog geen genoeg heeft van Harvey en Gainsbourg is er goed nieuws: in november verschijnt Intoxicated Women, deel vier in de serie, waar Gainsbourgs duetten uit de jaren zestig centraal staan.


 

Je kunt geen reactie achterlaten.