Descendents – Hypercaffium Spazzinate

Door Niels de Bruijn 23 augustus 2016 Reacties staat uit voor Descendents – Hypercaffium Spazzinate

descendents-hypercaffium-spazzinate(Album – Epitaph Records) Ik had het absoluut niet verwacht. Op de ‘Merican 7-inch zong Milo Auckerman namens Descendents zo overtuigend het nummer ‘I Quit’ dat ik geen nieuw album meer zag komen. Maar na geweldige optredens op Groezrock (zonder cash grab-gevoelens) en een nog betere documentaire hadden de mannen er blijkbaar weer zoveel zin in dan we nu kunnen genieten van Hypercaffium Spazzinate.

Het album is kort en knalt er lekker door. Het tempo ligt erg hoog en de band heeft voornamelijk korte en snellere nummers opgenomen. Dik een half uur met de nodige humor (‘Testosteron’), nummers over eten (‘No Fat Burger’) en helaas ietwat te weinig nummers over (het gebrek aan) liefde. Een nummer als ‘Smile’ staat in vergelijking met de eerdere twee albums iets los van de rest en dat is best jammer. Juist daarin excelleerde de band maar de integere teksten komen opnieuw goed uit de verf. Wellicht dat het ouder worden een rol hierin heeft gespeeld, zo gaan ‘Limiter’ en ‘Feel This’ bijvoorbeeld over je ouders verliezen en kinderen hebben. En dat allemaal met heerlijke pakkende punkrockmelodieën, Stephen Egerton is naast Auckerman zeker de man van het album.

De rest van de band klinkt ook nog steeds geweldig: Auckerman heeft vocaal een sterke prestatie neergezet (waarbij je niet moet gaan vergelijken met wat hij op Cool to be You kon, dat is al jaren terug maar hoe goed begint hij deze plaat met ‘Feel This’ en ‘Victim of Me’) en de zes extra nummers van de EP vormen al met al dik veertig minuten van de beste punkrock van het jaar.

Je kunt geen reactie achterlaten.