Incubate 2016: dag 4

Door Jeffrey Zweep 12 september 2016 Reacties staat uit voor Incubate 2016: dag 4

De organisatie achter Incubate besloot ineens het roer om te gooien. De festivalweek werd gedumpt, 2016 telt drie weekendedities en een jaar later moet het festival vier maal per jaar plaats gaan vinden. Wij sloegen de mei-editie over, maar konden uiteraard niet hetzelfde doen bij de septembereditie, die volgepakt stond met topacts. Zo stonden onder andere The Thurston Moore Group, Nothing en Eagulls op het programma.

We trappen de laatste dag af met Laraaji, de artiestennaam van Edward Larry Gordon. Dit maakt het geheel al een stuk minder mysterieus, maar Gordons Laraaji’s muziek is een soort ‘wereldmuziek voor astronauten’. Klinkt moeilijk? Valt mee: dit is gewoon een subcategorie van experimentele new age-muziek. Hij ziet er door z’n oranje overall en grijze baard uit als een kruising tussen iemand van Guantánamo Bay en een mislukte goeroe. De show begint veelbelovend, maar als je eenmaal het trucje van de meditatiebeoefenaar doorhebt, valt alles tegen.

Oké, niet alles. Want we gaan snel door met Wiegedood. Dit zijproject van bandleden uit onder andere Amenra, Hessian en Oathbreaker heeft niets te maken met die bands en des te meer met de eigen bandnaam. Want die dekt de lading prima: je kan bij Wiegedood verwachten dat je met black metal te maken hebt. Deze Belgen spelen de meer atmosferische variant ervan en dat houdt in dat de intro’s aan de cleane kant zijn. Debuutplaat De Doden Hebben Het Goed is fantastisch, deze liveshow is beter. Net wat rauwer, net wat intenser. Precies zoals we onze black metal lusten.

In de Jupilerzaal van de verbouwde 013 is het tijd voor Deerhoof, zowel de meest eigenzinnige, als hyperactieve indieband van nu. Zei ik indie? Ik bedoel natuurlijk mathy noisepop. Maar goed, indie dus Deerhoof dus. Hoofdingrediënt van een Deerhoof-show is frontvrouwe Satomi Matsuzaki en haar bijna kinderlijke gedrag. Het is bijna aandoenlijk, maar het werkt. Na een poosje slaat haar enthousiasme over en dat is precies op tijd.

Men neme een zware Belgische band die een split met Amenra opnam en een Nederlandse, naar eigen zeggen, ‘harsh noise artist’ en laten die samen tyfusherrie maken. Zo gezegd, zo gedaan en zo staan de Belgen van VVOVNDS samen met kaaskop Svartvit op het podium van de Extase. Herrie is het zeker, maar door enkele subtiele momenten is er absoluut lijn in te herkennen. Volgens het Incubate-programmaboekje staat de set vol van de noise en hardcore, maar er zijn ook elementen sludge en post-metal ontdekken. Fantastische liveact.

En dan de headliner van vandaag. The almighty YOB, de koningen van de stoner doom. Het drietal staat bekend om de energieke liveshows en met dijk van een plaat Clearing The Path To Ascent kan dit alleen maar goed gaan toch? Nou… Het kost het trio veel meer moeite dan je zou verwachten om het publiek volledig voor zich te winnen. De band speelt niet foutloos, maar juist het feit dat ze er vanavond voor moeten werken maakt het uiteindelijk een hele sterke show. Wat heet: uiteindelijk walst YOB nog even super casual over de Jupilerzaal heen. Lekker hoor.

Je kunt geen reactie achterlaten.