Taxidermist – Mean Machine

Door Dave Coenen 22 september 2016 Reacties staat uit voor Taxidermist – Mean Machine

taxidermist-mean-machine(Album – Eigen Beheer) Het Nijmeegse rockcollectief Taxidermist is aan een nieuw tijdperk begonnen. Na shows op Valkhof en (pre-)Incubate maakte nieuwe slagman Peter Palermo (Indian Summer, Gitbox!) zijn entree en dook de band opnieuw de studio in om de opvolger van Desert Calm te vervaardigen. Die opvolger heet Mean Machine en zal op 7 oktober een uitgebreide release krijgen in het Nijmeegse Merleyn.

Taxidermist klinkt op deze tweede plaat weer behoorlijk mineur als vanouds: Mean Machine staat vol met gebroken vocale partijen (van frontman Stijn van Oers) die doen denken aan Mark Lanegan in zijn hoogtijdagen. Daarnaast is het een plaat vol riffs die qua robuustheid een mooie balans tussen Kyuss en dEUS vinden. Het geheel mag dan wel duister klinken, het is echter niet alleen maar slowjammen geblazen op Mean Machine: er zijn namelijk een paar heuse anthems in wording op de plaat te vinden. Titelnummer ‘Mean Machine’ heeft een pakkend refrein dat zich snel in je hoofd zal nestelen en later op de plaat valt ‘Broken Dime’ op als een uptempo rocksong die live bijzonder energiek uit de verf zou kunnen komen. Voor de mastering van Taxidermists tweede rockmachine werd de Geldropse Pieter Kloos ingeschakeld, die eerder ook met het Noorse Motorpsycho werkte en levert Pieter Holkenborg van Automatic Sam ook nog een gastbijdrage aan het album.

Al die referenties zorgen misschien voor een zanderig stonerrockstereotype alvorens de luisteraar zich aan dit album zal wagen. Het opvallende aan Mean Machine is echter dat, ondanks een eenheid in sfeer, deze plaat nergens eentonig of een stonerkloon wordt. Grenzen van het genre worden opgezocht, wat songs uit onverwachte hoek oplevert. Zo blijkt het filmische ‘Norah’, waarop singer-songwriter Sophie Veline (eerder bekend van eigen werk en De Beste Singer-Songwriter van Nederland) een vocale bijdrage levert, een schot in de roos. Afsluiter ‘Dust & Scratches’, een nauwkeurig uitgebouwd rockepos versierd door gitaar- en stemvervormingen, doet denken aan Radiohead, spelend met geleende apparatuur van Queens Of The Stone Age. Mean Machine is een solide rockplaat van eigen bodem, die net zozeer een prima visitekaartje als een fundering voor nationale bekendheid is.


 

Je kunt geen reactie achterlaten.