The Brian Jonestown Massacre – Third World Pyramid

Door Koen Smilde 2 november 2016 Reacties staat uit voor The Brian Jonestown Massacre – Third World Pyramid

Brian Jonestown Massacre Third World Pyramid(Album – ‘A’ RECORDINGS / CARGO) Laat je niet voor de gek houden door de liner notes waar drugs een ‘special thanks’ toebedeeld krijgen. Anton Newcombe, frontman van The Brian Jonestown Massacre, is alweer jaren clean en de waanzin die zijn band meermaals deed imploderen is passé. Helaas blijven grote verrassingen eveneens uit op dit vijftiende album.

Clean of niet, de output van The Brian Jonestown Massacre is altijd hoog geweest. In de jaren negentig bracht de band drie volledige albums in één jaar uit. De afgelopen jaren is dat tempo nauwelijks verminderd. Sinds Revelation uit 2014 verschenen twee EP’s, een soundtrackalbum en een samenwerking met zangeres Tess Parks, die ook op dit album een duit in het zakje doet.

Evenmin veranderd is de muziek van The Brian Jonestown Massacre. Newcombe heeft er nooit doekjes om gewonden wie zijn inspiratiebronnen zijn. Op vorige albums betoonde hij eer aan David Bowie (‘I Love You Since I Was Six’), The Beatles (op deze plaat geëerd in het Lennonesque intro van ‘The Sun Ship’) en natuurlijk The Rolling Stones. Ditmaal zien we Spacemen 3 terug in het artwork. Daarnaast staat er een tien minuten durende psyched out bewerking van Nina Simones ‘Assignment Song’ op de plaat.

Het knappe van The Brian Jonestown Massacre is dat de band ondanks al deze vingerwijzingen naar hun voorbeelden volstrekt uniek klinkt – nergens klinkt de muziek écht retro. Dit komt doordat Newcombe allemaal stijlvreemde elementen in de psychedelische rock smokkelt. Op ‘Government Beard’ overheerst trippy elektronische percussie en op ‘Lunar Surf Graveyard’ klinken, zoals de titel verraadt, surfinvloeden door – zij het met een niet zo zonnige twist. Elders horen we melancholische blazers uit Newcombes trukendoos komen en een motorik beat stuwt de titelsong voort.

In zijn geheel klinkt Third World Pyramid als een bloemlezing uit eigen werk. Het toepasselijk getitelde ‘Like Describing Colors To A Blind Man On Acid’ had met zijn janglende gitaren zo op Take It From the Man gepast, terwijl het instrumentaaltje ‘Bother’ aansluit bij de laatste twee platen. Dit betekent dat de fans er een aantal ijzersterke nummers bij hebben, maar nergens verrast worden. Voor nieuwelingen is dit daarom een prima introductie, hoewel de BJM-albums van rond de eeuwwisseling zich hier nog beter voor lenen. Een volgende plaat is al in de maak en wordt door Newcombe omschreven als een ‘nocturnal krautrock homage to PiL’s Metal Box’. Hopelijk weet hij zijn publiek hiermee weer eens echt te overdonderen.

Je kunt geen reactie achterlaten.