The Veils @ Paard, Den Haag

Door Leonie Poot 19 april 2017 0

De nieuwe plaat van The Veils is rauw, onheilspellend, schuurt, en is bovenal: loeigoed. Vanavond bewijst The Veils dat ze live dezelfde spanning weten over te brengen die het nieuwe album zo verrassend maakt, met in het middelpunt frontman Finn Andrews waarvan de muziek vanavond uit zijn tenen lijkt te komen.

IMG_5173

De Brits-Nieuw Zeelandse muzikanten zijn geen nieuwelingen, Total Depravity is het vijfde album dat The Veils uitbracht. De samenstelling van de band is door de jaren regelmatig gewisseld, met Andrews en bassiste Sophia Burn als enige constante factoren. De diverse samenstellingen lijken dan ook ieder hun eigen stempel op de muzikale loopbaan van de band gedrukt te hebben, van folk tot meer rock. Total Depravity is geproduceerd door El-P van Run The Jewels. Iemand met een geluid dat mijlenver van dat van The Veils lijkt af te liggen. Maar het eindresultaat, waar vooral de ‘duistere’ kant van de band naar voren gebracht wordt, is wonderschoon.

Na een instrumentaal ‘Sinner Man’ dat we horen via de speakers overrompelt The Veils het publiek met ‘Here Come The Dead’. Waarom Andrews regelmatig wordt vergeleken met Nick Cave, wordt al snel duidelijk. De zanger sputtert en struikelt, met een zelfde rauwheid als waar Cave zijn nummers mee omlijst. Andrews’ gitaar moet het regelmatig ontgelden, voorovergebogen perst hij iedere noot eruit. De zanger, die er over het algemeen uitziet of het huilen hem nader staat dan het lachen, is gestoken in zijn signatuuroutfit van een pak, Chelsea-boots en een hoed. Afgezien van een kleine notie dat veel van de nummers vanavond in a-mineur gespeeld worden is de zanger weinig spraakzaam.

Maar het draait vanavond niet om podiumpraat, maar om muziek en die is meer dan goed. ‘The Pearl’ en ‘Birds’ van Time Stays, We Go zorgen voor wat verlichting tussen de zwaarte van Total Depravity.  Maar die intensiteit van het nieuwe album brengt vooral ook veel goeds. Denk aan ‘King Of Chrome’ met synthesizers als ronddraaiende propellers en lang gesponnen gitaren. En Andrews die als door een megafoon zijn teksten oplepelt lijkt het beste in alle muzikanten naar boven te brengen. Op titelsong ‘Total Depravity’ klinkt Andrews als Bowie op Blackstar, wellicht wordt dit versterkt door de elektronica die in het nummer overheerst. Vanavond zorgt het voor kippenvel.

In de toegift speelt Andrews solo met ‘The Tide That Left And Never Came Back’ en ‘Sun Gangs’. Met alleen een gitaar en vocalen laat dit de ‘andere kant’ zien van de band. The Veils sluit de avond af met het vrolijk gestemde ‘Calliope!’ en, de hit, ‘Jesus For The Jugular’. Tijdens het slotakkoord verschijnt er dan eindelijk een glimlach op het gezicht van Andrews.


Laat een reactie achter »