Nathaniel Rateliff & The Night Sweats @ Openluchttheater Caprera, Bloemendaal

Door Julien L'Ortye 28 juni 2017 Reacties staat uit voor Nathaniel Rateliff & The Night Sweats @ Openluchttheater Caprera, Bloemendaal

Laten we maar gelijk met de deur in huis vallen: Nathaniel Rateliff is een fenomeen. Dat was hij al, toen hij bijna zeven jaar geleden als voorprogramma van Mumford & Sons de HMH in zijn uppie behoorlijk stil wist te krijgen, maar nu hij zijn repertoire hier en daar stevig heeft aangepast en wat meer jeu heeft gegeven, is-ie dat alleen maar meer geworden.

Je zag Rateliff de afgelopen jaren flink transformeren. Waar de geboren Amerikaan, die zijn muzikaliteit onder meer te danken heeft aan een cassettebandje van Led Zeppelin, in zijn beginjaren vooral naar de ietwat melodramatische singer-songwriter-kant trok, heeft hij inmiddels een behoorlijke band om zich heen verzameld, die een hele andere kant van de 38-jarige zanger laat zien. Met Nathaniel Rateliff & The Night Sweats speelt hij sinds een jaar of twee de ene na de andere zaal plat. Was dat afgelopen weekend nog de festivaltent van Down The Rabbit Hole, is het vanavond de beurt aan de mooiste concertlocatie van Nederland: het Bloemendaalse openluchttheater Caprera.

Want ja, laten we het inderdaad maar eens over die band hebben. Zelden staat er een (begeleidings)band op de planken die zo onwaarschijnlijk goed op elkaar is ingespeeld als Rateliffs The Night Sweats. Zeven man sterk is ze, met onder meer een driekoppige blaassectie, een toetsenist met een zalig orgel voor zijn neus en een drummer die ontzagwekkend knap en strak in de maat speelt; iedere klap op zijn drumstel is een voltreffer. Waarom dit achttal – eigenlijk al vanaf de oprichting in 2015 – een graag geziene gast op menig festival is, is vanavond dan ook snel duidelijk. Rateliffs stem is er een uit duizenden, zijn goedlachse voorkomen werkt bijzonder aanstekelijk en, misschien nog wel veel belangrijker, de liedjes staan als een huis.

Neem ‘S.O.B.’, inmiddels goed voor zo’n vijftig miljoen streams op Spotify, op zich al een wezenlijke prestatie voor een artiest in dit cross-overgenre van rhythm and blues en folk. Wat misschien nog wel knapper is, is dat dit nummer dankzij het ge-ohooh zich ontzettend leent om meegezongen te worden, zonder te verzaken in de gezapige en voorspelbare trucs die bijvoorbeeld door Mumford & Sons gebruikt worden. Het geheim zit hem in de muzikaliteit die er – zeker live – werkelijk vanaf druipt. Niet alleen bestaat The Night Sweats uit steengoede muzikanten, waarbij een stukje inhoudelijk jammen zonder te vervelen geen enkel probleem is, maar het lijkt wel alsof iedere noot er tot in den treuren ingestampt is, met de precisie van een Canadese scherpschutter.

Nu hebben Rateliff en de zijnen het vanavond ook ontzettend getroffen met het publiek, dat ondanks een buitje in de beginfase al bij het tweede nummer uit de banken treedt, om hem daarna louter euforisch te behandelen. Iedere track kan rekenen op een ovationeel applaus, terwijl er hier en daar steeds vaker voorzichtig een dansje gewaagd wordt. Volkomen terecht, want wat Nathaniel Ratelif & The Night Sweats hier vanavond neer zetten, is met gemak jaarlijstjesmateriaal.


Je kunt geen reactie achterlaten.