Melt! Festival – Zaterdag 18 juli

meltNa de megastorm van vrijdagnacht is het fijn om wakker te worden zonder wind en regen. Deze tweede festivaldag heeft weer een hoop fijne namen op het programma staan en zal ons hopelijk wat meer doen verbazen dan de vrijdag. Het is zes uur als we het terrein betreden en na een vette hap begeven we ons naar de Gemini Stage.

Op de Gemini Stage vinden we het Duitse Super700. De band bestaat al zes jaar en dat is te merken. Er wordt een mix van progrock en pop neergezet, wat voor het tijdstip van de dag meer dan welkom is. Echt druk is het op het terrein nog nergens, maar hier staat de tent toch redelijk vol. Een verdiend applaus volgt na de zweverige set en met wat regendruppels kunnen we daarna even afkoelen.

Het is rond negen uur ’s avonds inmiddels dringen geblazen bij de Main Stage. Eén van de grootste indiehypes van de afgelopen jaren staat klaar om een dijk van een show weg te geven. Niets minder dan The Whitest Boy Alive, dat onder leiding van de Noor Erlend ?ye te werk gaat (lid van Kings Of Convenience, ex-R?yksopp red.), komt onder oorverdovend applaus de ondergaande zon tegemoet. Vanaf het begin weten nummers als ‘Cash’, ‘Burning’ en ‘Golden Cage’ grote indruk te maken. Erlend is zo enthousiast dat hij tijdens het dansen vergeet dat het podium nat is en maakt een flinke schuiver onder luid gelach van het publiek.

Van een cover is de band ook niet vies, wat we merken als we na ‘Out Of Space (The Prodigy)’ nog ‘Show Me Love (Robin S.)’ voorbij horen komen, wat vooral door de jaren negentig generatie gewaardeerd wordt. Na een uur rustgevende muziek is het voor het viertal tijd om te gaan, en al dansend verlaten de bandleden het podium. The Whitest Boy Alive bewijst eens en te meer waarom ze de Main Stage verdiend hebben!

De Deense band WhoMadeWho heeft de afgelopen jaren, net als The Whitest Boy Alive, te maken gekregen met een toenemende populariteit. Terwijl de Main Stage warm draait voor Animal Collective is het in de naastliggende Gemini Stage tijd voor een mix van indie en dance. Al snel in de set krijgen we ‘Satisfaction’, die cover van Benny Benassi ja, voor ons kiezen en bij het later gespeelde ‘Space For Rent’ moet iedereen wel meezingen. Er wordt strak gespeeld en het is vooral in het begin dringen geblazen om een goed plekje te vinden.

Het uit Amerika afkomstige Animal Collective trekt met haar psychedelische poprock een hoop bezoekers. Het lijkt wel alsof de dromerige klanken over het hele terrein te horen zijn en met de kranen en lichten om ons heen lijkt het alsof we in een tripwereld zijn beland. Het publiek staat als in extase te genieten en laat de klanken op zich afkomen. Deze band weet als een van de weinigen diepe indruk te maken en komt op mij over als een verrassing. Voor wie dit genre aardig vindt, gaat dat zien!

Vorig jaar zagen we !!! al in Den Haag, nu staat de Amerikaanse band op Melt! Festival. Zanger Nic Offer is ook vandaag weer superactief en laat tijdens klappers als ‘Must Be The Moon’ en ‘Heart Of Hearts’ horen wie de baas op het podium is. Het publiek slikt het als zoete koek en krijgt een uur lang een lesje dancepunk.

Een wat ongebruikelijke tijd voor de op één na grootste naam op het Melt! affiche, maar om half twee is het dan toch echt tijd voor Bloc Party. De laatste keer dat deze band hier voorbijkwam was toen het gezelschap in Watt stond. Hoewel ik toen onder de indruk was en me liet fascineren door de kwaliteit en het enthousiasme van de band, word ik vanavond teleurgesteld.

Het lijkt wel of de band niks nieuws heeft bedacht en er wordt bijna een kopie van de show destijds opgevoerd. Het geouwehoer en commentaar op het publiek breekt zanger Kele Okereke bijna op, want het publiek gooit regelmatig voorwerpen richting het podium. Pas tegen het einde van de set als de zanger zijn crowdsurfkunstje weer vertoont gaat het terrein los. Wat mij betreft een gemiste kans van een band die met nummers als ‘Like Eating Glass’ en ‘Mercury’ wel wat beter had gekund.

We besluiten ons vanwege de kou dan maar richting de tent te begeven en daar een warm deken over ons heen te trekken. Helaas hebben we door omstandigheden de laatste dag van het festival moeten missen. Melt! Festival 2009 is op muzikaal gebied geslaagd. Veel verrassingen waren er niet, maar het is duidelijk dat de organisatie gekozen heeft voor een net iets andere insteek dan grote festivals als een Pinkpop of Pukkelpop. Het terrein is eigenlijk al een reden om een reis naar onze Oosterburen te overwegen, maar houd rekening met een zeer matige invulling van het sanitair. Wil je een keer wat anders dan de standaardfestivals? Breng Melt! dan zeker een bezoekje!

Helaas werd de beloofde fotopas ons onthouden, waardoor er enkel sfeerfoto’s gemaakt zijn.