Rolo Tomassi

roloVeel lovende reacties verschijnen de laatste tijd over de piepjonge jazz/metal/core/math/chaos band Rolo Tomassi. Voor het optreden dat de Britse band zal geven in Tivoli De Helling spreek ik de hele band tijdens een interview in hun kleedkamer.

Omdat ik me goed kon voorstellen dat de band een beetje moe wordt van standaardvragen heb ik besloten ze maar eens te confronteren met wat feiten: de naam van de band komt uit LA Confidential, ze hebben een vrouw (of eerder: meisje) op zang, en wanneer ze begint te zingen kijken veel mensen verbaasd. De band schiet in de lach zegt dat het allemaal klopt ja. Tijd voor wat andere vragen.

Wanneer ik de band laat weten dat de laatste tijd nogal wat UK-bands afzeggen wanneer ze losse shows of een weekendtourtje op het vaste land moeten doen en vraag of dit een ‘Engelse ziekte is’ laat de band weten blij te zijn om te kunnen spelen, en blij te zijn wanneer zalen of festivals (de dag voor Tivoli stonden ze op Eurorockennes, een dag later op Metropolis) hun de kans geven om te spelen. Elk weekend heen en weer reizen naar Sheffield is voor de jonge Engelsen geen probleem.

De laatste tijd komt er steeds meer publiciteit om het debuutalbum Hysterics heen, en dat terwijl het album al weer een maandje of negen uit is. De band wist hier zelf niet veel van, maar de tourmanager weet te melden dat door een verandering van label in Nederland besloten is om met de shows vanavond en op Metropolis is het vooruitzicht nogmaals extra aandacht aan de plaat te besteden.

Hoewel Hysterics het eerste album van Rolo Tomassi is, is dit zeker niet de eerste release. Wikipedia laat een uitgebreide discografie zien, vol met 7-inches met handgemaakte verpakkingen en remixes. Op de vraag of ze nog wel tijd hebben voor school of werk laten de Engelsen weten dat sinds het debuutalbum alles een beetje fulltime is geworden voor de band.

Gevraagd naar het verschil tussen Rolo Tomassi in de UK en op het vaste land van Europa krijg ik te horen dat ‘back home’ de band vooral clubshows doet voor 100/150 man, soms als supportact, soms als headliner. Soms gaat het los, soms niet. Op het vaste land speelt de band vooral op festivals, een mooie gelegenheid om te naam te vestigen bij een groot publiek.

Een verschil tussen festivals en clubshows is naast de capaciteit ook de speeltijd die de band toebedeeld krijgt. Onderweg naar de kleedkamer viel mijn oog op de rider van de dag, en daaruit bleek dat de Engelsen vandaag voor vijf kwartier stonden ingepland. Ik ben dan ook nieuwsgierig of ze dit in de tijd van ingestudeerde festivalsets waar kunnen maken. Hierop krijg ik het antwoord tijdens het repeteren sowieso altijd het hele debuutalbum aan bod komt, met hiernaast nummers van de andere releases die ze nog essentieel vinden, misschien zullen ze de vijf kwartier (een ‘record’ voor de band) niet helemaal volmaken, maar een eind zullen ze wel komen.

Om af te sluiten met een iets minder serieuze noot, wanneer ik vraag naar de vijf bands die de Engelsen zouden meenemen op het rondreizende ‘Rolofest’ noemen veel bandleden bevriende bands. In de top vier van de Myspace vrienden staan met Throats en Grammatics al twee van de vijf genoemde bands. Labelgenoten Holy State, de Denen van Mew en Final Fantasy (met het risico dat niemand deze violist/zanger leuk vind) completeren de line-up.

De laatste vraag gaat over merchandise, volgens de leden van Rolo Tomassi krijgt The Locust de Oscar voor de mooiste merch, de Razzie gaat naar die van Behold the Arctopus.