Taking Back Sunday @ Melkweg, Amsterdam

tbsHet is alweer drie jaar geleden dat de populaire Amerikaanse emoband Taking Back Sunday ons landje aandeed. Dit jaar komt de band van de excentrieke en ogenschijnlijk onuitputtelijke zanger Adam Lazzara eindelijk weer eens in onze hoofdstad terecht. Dit tot groot genoegen van oude en nieuwe fans. Taking Back Sunday mag namelijk met gepaste trots de nieuwe nummers ten gehore brengen. Die zijn wat meer aan de pop kant dan de oude hits, dus ook ietwat meer geschikt voor de jongere oortjes.

Voordat Taking Back Sunday het podium betreedt, worden we opgewarmd door de up and coming stars van de band Left. Dit collectief past perfect bij de nieuwe weg die hun Amerikaanse collega’s zijn ingeslagen: emopop met een dun rauw randje. Hoe populair de jochies zijn wordt al snel duidelijk door het massaal toegestroomde publiek. De blaadjes voor bakvisjes staan de laatste tijd vol met foto’s van deze band in de meest overdreven outfits. Het siert de jongens van Left dat ze vanavond op het podium staan in een casual outfit. Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg. Jammer genoeg geldt dit ook voor de muziek die ze maken. Het is allemaal erg voorspelbaar en dus niet al te spannend.

LEFT1JPG

Wel doen ze het erg leuk. Het meeklapmomentje van het publiek gaat goed, het ritmegevoel van de aanwezigen is verbazend hoog! De laatste nummers ‘Better Off Without You’ en ‘Let Me Live’ tonen wat meer creativiteit door leuke gitaarsolo’s en een wat gevarieerde opzet. Ik verwachtte niet veel van de Eindhovenaren, maar ze hebben me lichtelijk verrast.

Het wachten op -voor de meesten- de belangrijkste band van de avond, duurt niet lang. Om iets voor negen komt Taking Back Sunday al op. De eerste noten van ‘What’s It Feel Like To Be A Ghost’ worden ingezet en het grootste deel van het publiek wordt uitzinnig. De zang van Adam is alles behalve zuiver, maar valt gelukkig gedeeltelijk weg door het hoge meezinggehalte. De band lijkt voor de die hard fans vanavond niets fout te kunnen doen. Hoe vals het geblaat van zowel Adam als de tweede zanger ook wordt, de jeugd blijft in zijn nopjes. Pas bij, het inmiddels al klassieke nummer, ‘Cute Without The E (Cut From The Team)’ wordt de zang een stuk beter. Die hebben ze vast goed geoefend! Maar Lazzara lijkt de laatste tijd met andere dingen dan muziek bezig te zijn geweest. Zijn flinke buik is absoluut niet gecamoufleerd vanavond. Dit is hoogstwaarschijnlijk ook de reden voor de wat slome podiumpresentatie van de frontman. Goochelen met een microfoon kan Raymond van Barneveld ook. Het wilde beest, dat het popidool was, is volledig veranderd in een logge goedzak die alles behalve goed kan zingen.

TBS4

Gelukkig maken de bandleden wel wat grapjes en houden ze ondanks het wat matte optreden, de stemming er goed in. De hit ‘Liar, Liar’ komt redelijk goed tot zijn recht en zwakt het Addict For Dramatics gevoel een beetje af. Opvallend is dat de band het instrumentale gedeelte goed voor elkaar krijgt met twee vingers in de neus. De bassist ontpopt zich als de held van de avond met een foutloze en energieke presentatie. Taking Back Sunday brengt vanavond een leuke mix van oud en nieuw werk. Een ding blijft essentieel: zang maakt of breekt een band. De jonge fans hebben dit nog niet helemaal door, maar ik ben bang dat de zaal een stuk leger zal zijn bij hun volgende optreden.

Foto’s: Georgina Jansen

Tekst: Paul Aerts