Flevo Festival 2009, donderdag 20 augustus

flevoAls alternatief voor Lowlands en Pukkelpop is er dus het Xnoizz Flevo Festival, een christelijk festival wat kan rekenen op redelijke bezoekers aantallen, maar bij lange na niet in de buurt komt van de andere twee festivals dit weekend. Toch stond het voor Flevonormen rijen dik op de donderdagochtend en dat al rond de klok van 8 uur. Tijd om de tenten op te zetten is er zeker, want het festivalterrein gaat pas om 14:00 open. We zien op de camping genoeg bier, iets wat op het terrein zelf niet mag. En daarom grijpen veel bezoekers naar het gratis drinkwater.
Naamloos-3
Een uur nadat het terrein bewandelbaar is, gaan ook de eerste acts van start, voor ons is dit Tears In A Glorious Sky in De Belofte. Voor Noorderslag-gangers komt deze stage bekend voor, het is namelijk de ‘Spiegeltent’. Het drietal van deze Nederlandse act brengt breekbare popsongs met een vrij minimale basis: een akoestische gitaar, twee keyboards en wat randinstrumenten is alles wat de band nodig heeft. De songs zijn van korte duur en weten een groot deel van de tent te betoveren, een fijn begin voor het festival.

Even later is het de beurt aan het Utrechtse Stairs To Nowhere om het publiek in de Subyard voor zich te winnen. De band lokt met hun goede gitaar en drumgeluid genoeg mensen de tent in, maar na het aanhoren van het stemgeluid van frontman Bram Colijn vraagt menigeen zich toch af wat ze hier doen. Het Ierse Bluetree is gelukkig wel pakkend. Met een mix van standaard indierock en technobeats weet het zestal wel genoeg mensen in de tent te houden.

200820091752
Dan is het de beurt aan Kim Janssen. In z’n eentje weet hij een halfvolle Spiegeltent met z’n breekbare fluister singer-songwriter songs geheel te betoveren. Naast tracks van debuut, The Truth Is, I’m Always Responsible, komen ook nummers van nieuwbakken Major Cities-project voorbij zetten. De energie waarmee hij z’n akoestische gitaar bespeelt is intigerend en de nummers worden met zoveel passie afgeleverd, dat de bezoeker geluidloos blijven toekijken naar een jongeman die ver, heel ver kan gaan komen.

Halverwege de uitermate zwakke set van Rebecca St. James, welke allesbehalve goed bij stem is, breekt echter de hemel open: “donders, het onweert!”. En niet zo’n beetje ook, de gehele lucht word secondenlang verlicht en om het feest helemaal compleet te maken komt er ook nog een wolkbreuk aanzetten. Het optreden van Rebecca wordt vroegtijdig afgeblazen, maar niemand die dat erg schijnt te vinden. Als het droog begint te worden, betreed ex Spocks Beard-lid Neal Morse het podium, voor een uurtje ‘progressive worship’. Morse heeft wel een hele bijzondere lichtshow meegenomen, de bliksemschichten gaan maar door namelijk.

703870761_5_EAvE.jpeg

Direct na de laatste solo word het mainstage omgebouwt voor Salvador, de headliner van het hoofdpodium van de eerste dag. De latinklanken laten de fans van de band springen en meejoelen, de niet fans vertrekken richting de ‘Music & More’. In deze grootste tent van het festival speelt The Spirit That Guides als laatste band vandaag en doet dit voor een overvolle tent. De eerste pit is geboren en deze gaat nog wel even door.

Naast nummers als opener ‘Moth and Rust’, ‘Control’ en ‘We’re Killing Time’ van het in september 2008 uitgebrachte Don’t Shoot, Let Us Burn, komen ook wat oudjes voorbij en de Depeche Mode cover Enjoy The Silence wordt als vanouds gebruikt als afsluiter. Tijdens deze afsluiter beklimt screamer Erik nog een van de lichtmasten op het podium, om vervolgens volledig uit het zicht van de lichtmannen ergens hoog een droog blijft schreeuwen. Een zeer puike show van een band welke goed op dreef is. Hierna is het uiteraard tijd voor feestjes op de camping.