Lowlands 2009, zondag 23 augustus

miniHet is zondag, de laatste en warmste dag van Lowlands 2009. Ook qua namen is het de beste dag en het belooft dan ook een mooie afsluiting te worden. De frisse (witte) koppen van het publiek zijn verruild voor rood en bruin gebrande gezichten met wallen onder de ogen. Desondanks hangt er een aangename sfeer op het terrein en kunnen we in de Bravo wat verkoeling zoeken.

Het is duidelijk een stuk koeler dan buiten de tent en Squarepusher is dan ook gehuld in een trainingsjasje met een vissershoedje op. De bassist weet aardig wat mensen te lokken met zijn speelse loopjes en wordt na een aantal nummers vergezeld door een drummer. Helaas is het nog redelijk vroeg in de middag, waardoor de visuals en het donkere geluid wat geproduceerd wordt niet echt overkomt. Er wordt veel werk van het laatste album Just A Souvenir gespeeld, maar op veel aanhang hoeft Squarepusher niet te rekenen. Zelfs niet als hij het publiek gebaart te juichen. In de Melkweg afgelopen jaar was het springen als een sardientje in blik, dus aan de muziek ligt het zeker niet.

squarepusher

De gabberpunk van Aux Raus weet in de India het aanwezige publiek goed gek te maken. Ook zij spelen veel van de laatste plaat, The Brick Is In The Air. Van debuutalbum This Is How This Works komen onder meer ‘Fall’ en ‘Rasthof Deutschland’ langs, waar hier en daar flink op gehakt wordt. De hoeveelheid energie die deze band levert zo op het vroege uur is ongelooflijk, toch is het een welkome aanvulling tussen de rustigere dingen op dat moment.

Nadat we al genoten hebben van een aantal nummers, waaronder ‘No Sweat’, worden we met een Londens accent voorgesteld: “Wij zijn Enter Shikari, or something like that. Wij komen uit Londen”. Het dak gaat eraf en sing-a-longs als ‘Sorry You’re Not A Winner’ weten weer voor één groot gekkenhuis te zorgen. Hoewel het nog steeds niet een kwalitatief goede band is, weet je met Enter Shikari dat je veilig zit en een feestnummer binnenhaalt. Ook de grootste tent lijkt nog te klein voor deze heren.

In de stijl van Le Tigre en Chicks On Speed probeert de Finse meidengroep Le Corps Mince De Fran?oise het ook. Ook hier blijkt het op plaat allemaal wel aardig te klinken, maar live gewoon ronduit slecht te zijn. Geen enkele overtuiging en duidelijk met een computer in elkaar gezongen. Nummers als ‘Rayban Glasses’ en ‘Bitch Of The Bitches’ raken op Lowlands kant noch wal en het is bijna een verademing de dames van het podium te zien lopen.

Het hele veld begint zich inmiddels richting de Alpha te begeven voor één van de grootste namen uit de hiphopwereld. Na een intro van een paar minuten komt Snoop Dogg het podium op onder luid gejuich. Met zijn bekende diamanten microfoon in de hand weet de rapper een uur lang de grootste hits voor te schotelen. ‘P.I.M.P.’, ‘Sensual Seduction’ en ‘Drop It Like It’s Hot’ passeren allemaal de revue en zelfs op de heuvels naast de tent gaan overal de handen in de lucht. Uiteraard komen de bekende fuck the police, wiet en drank opmerkingen naar voren en als er een wietplant het podium op wordt gedragen is de hiphopper niet te beroerd hier even over te freestylen. Ik heb een hoop bekende rappers gezien en ook van Snoop Dogg had ik geen hoge verwachtingen, maar wat mij betreft is dit dé meevaller van Lowlands 2009.

littleboots

“Dit is één van die namen waar je over een paar jaar over zegt dat je erbij was”. Met deze woorden wordt Little Boots aangekondigd. Ik weet niet wie dit met zoveel trots zou durven zeggen, maar het is niet iets waar we over twee jaar in positieve zin over praten. Een bedroevend saai en slecht optreden met standaard popliedjes weten de India niet te bekoren. Zelden gaan er handen omhoog en ook aan het applaus is te merken dat weinig mensen hier op zitten te wachten. ‘New In Town’, de hitsingle, komt al vroeg in de set voorbij en met de andere nummers maakt het drietal nog minder indruk.

Voor ons houdt het hier op met Lowlands, want op de maandag moeten we helaas weer aan de studie. Ondertussen wordt er nog genoten van Thursday, Peaches en Boys Noize en vinden de 55.000 bezoekers hun weg naar de uitgang. Met slechts 100 aanhoudingen kan de organisatie rekenen op een strakke editie. Muzikaal gezien speelt de organisatie de laatste jaren steeds meer op safe en door de toenemende drukte is het bandjeshoppen er niet meer bij. Deze dingen en de toegenomen drankprijzen (? 2,40 voor een muntje) zeggen mij dat je beter naar een festival als Sziget of Dour kan gaan, waar wat meer ruimte is en het eten betaalbaar.