Deftones @ Paradiso, Amsterdam

DeftonesHet festivalseizoen is nog maar net over z’n augustus-hoogtepunt heen, met Lowlands, Pukkelpop en Flevofestival in hetzelfde weekend, als er in de Amsterdamse Paradiso genoeg valt af te breken. Het vijftal van Deftones uit Sacramento, California heeft de zaal namelijk doen uitverkopen. De zaal gaat al vroeg open, maar de Amerikanen hebben geen support-act meegenomen, dus is het nog wachten op de eerste tekenen van leven op het podium.

Als de laatste tonen van de ‘foute’ muziek? weggalmen en de lichten uitgaan, zien we een voor een de mannen opkomen. Bassist van het eerste uur, Chi Cheng, is na z’n zware auto-ongeluk die hij 4 November 2008 had, net een aantal maand van de intensive care af en voormalig Quicksand bassist Sergio Vega vult zijn plekje aan de rechterkant van het podium op.

De band knalt er direct in met ‘Feiticeira’, om vervolgens al als tweede track ‘My Own Summer (Shove It)’ te spelen. Voor de menigte in de Amsterdamse zaal is dit echter het juiste voer voor prima moshpit, maar ook op het balkon zit de sfeer er prima in. Frontman Chino Moreno ziet er overigens afgetraind uit. Niet meer de categorie ‘regenton‘ die hij een jaar of drie geleden was, maar fit. En niet wasted, ook niet onbelangrijk voor een Deftones-optreden. Iets wat staat of valt bij het gedrag van hun frontman. Of beter gezegd, bij de hoeveelheid verdovende middelen die hij voor aanvang van een show tot zich neemt.

deftones5

Maar Chino is vandaag meer dan fit, hij is op dreef. Niet op de over the top manier als Jacoby Shaddix of het puberale van Fred Durst, maar als een ware frontman. Eentje die, nu Chi Cheng niet meespeelt, alle vocals op zich neemt. Eentje die bij de rustigere nummers een gitaar oppakt en eentje die z’n longen uit z’n lijf schreeuwt, zoals bijvoorbeeld bij tracks als ‘Hexagram’, ‘When Girls Telephone Boys’ en ‘Headup’, een nummer dat in 1997 werd opgenomen met Max Cavalera.

Overigens is Chino niet de enige die vanavond op dreef is, het geluid van de Amerikaanse heren staat als een Huis. Toegegeven, tijdens de eerste handvol songs zul je misschien niet alle woorden die Chino uitspuugt herkennen, maar daarna hebben we niets negatiefs aan te merken op het geluid. De wall of sound die gitarist Stephen Carpenter en bassist Sergio Vega cre?ren is overdonderend, het drumwerk van Abe Cunningham grooved als de tering en turntablist Frank Delgado zorgt voor net dat beetje extra. Toch blijf je jezelf afvragen hoe meneer Moreno het voor elkaar krijgt; hij drijft z’n stem tot het uiterste en dan nog zijn de omschakelingen van z’n ontroerende, dromerige stem naar de oorverdovende oerkreten vlekkeloos.

deftones3

Nadat de band ‘Change (In the House of Flies)’ en ‘Back To School (Mini Maggit)’ afvuurt op de volle Paradiso is het tijd voor het vijftal om het podium af te lopen. Om vervolgens na luttele minuten weer terug te komen voor een onvermijdelijke toegift, welke wordt geopend met het meeslepende ‘Minerva’. Met ‘7 Words’, de allereerste single van de band en het 25e nummer deze avond, sluit Deftones de avond in stijl af, een avond zonder vreemde capriolen van band, maar wel met een band welke goed, maar dan ook zeer goed op dreef is.

Setlist Deftones @ Paradiso:

  1. Feiticeira
  2. My Own Summer (Shove It)
  3. Lhabia
  4. Lotion
  5. Hexagram
  6. Needles and Pins
  7. Beware
  8. Elite
  9. Nosebleed
  10. Root
  11. Korea
  12. RX Queen
  13. When Girls Telephone Boys
  14. Hole in the Earth
  15. One Weak
  16. Engine No. 9
  17. Around the Fur
  18. Rickets
  19. Digital Bath
  20. Be Quiet and Drive (Far Away)
  21. Headup
  22. Change (In the House of Flies)
  23. Back To School (Mini Maggit)
  24. Minerva
  25. 7 Words

deftones4

3 Comments

  • Wat een ONGELOOFLIJKE zaad review zeg. Ik weet niet waar deze jongen vandaan komt, maar hij moet wel neutraal schrijven en niet frustraties van zich afschrijven (” puberale Fred Durst”). Ook is hij niet goed ge??nformeerd betreffende het verleden van Camillo Moreno want het zijn niet de verdovende middelen, maar de alcohol die soms parten bij hem speelt.

    Daarbij zitten er behoorlijk wat grammaticale fouten in dit stukje. Is er wel een eindredactie bij Roarezine???? Laat hem AUB niet de review doen straks in de Melkweg……

  • En even voor de goede orde….Stephen is de GITARIST, en Sergio de BASSIST !!!!

  • Vrolijke vriend, alcohol is ook een verdovend middel. Met “puberale Fred Durst” schrijf ik geen frustraties van me af (waarom zou ik?), ik schrijf puur en alleen dingen op die juist zijn.

Comments are closed.