Marionette – Enemies

Marionette is een jonge band uit Zweden, waarbij de bandleden stuk voor stuk niet veel over de leeftijd van twintig heen komen. Daarbij wint de cover ook nog eens weinig schoonheidsprijzen. De titels van de nummers zijn ook nog wat vreemd, want van ‘The Spoon’ en ‘Unman’ ga je nou niet direct op het puntje van je stoel zitten. Laat je echter niet misleiden, want de unieke vorm van melodische death metal gemengd met een gezonde injectie metalcore op Enemies zorgt ervoor dat dit een uiterst sterk album is.

De energie stoomt op Enemies al vanaf het eerste nummer. Op de eerste dertig seconden brult zanger Axel met rauwe en ietwat hoge grunt iedereen weg die de energie van Marionette niet zou kunnen waarderen. Daarna wordt wel al snel duidelijk dat Marionette ook een heel andere kant heeft. Terwijl de band op Enemies vaak genoeg zeer harde, snelle en rauwe stukken muziek laat zien, wordt er ook gespeeld met rustigere melodie?n. Het contrast tussen de twee blijkt een effect te hebben dat uiterst goed werkt en heel origineel klinkt. Natuurlijk zijn er meer bands die zo’n mengeling succesvol gebruiken, maar niet met dezelfde ingredi?nten. Een goed voorbeeld is de absolute aanrader ‘The Lie’, waarop een zacht en lieflijk stukje op de akoestische gitaar wordt afgewisseld met de duistere, hardere stukken waarbij de vocalen technisch precies goed klinken. “Everything is cold” is een tekst die dan ook vlijmscherp overkomt voordat het intermezzo met de akoestische gitaar langskomt.

Niet op elk nummer is dit trucje zo centraal voor het nummer. Sommige nummers donderen gewoon het hele nummer lang met volle kracht door. Neem bijvoorbeeld het nummer ‘Anthropomorphism’, waarop vocalist ‘Axel’ de meest brute “Fuck you” laat horen die in tijden op cd is opgenomen. Er is hier slechts een klein momentje rust, gebracht met vreemde geluiden van het keyboard, en dat momentje rust is gewoon het outro van het nummer.

De aparte titels en teksten die de band gebruikt is in het begin gewoon wat vreemd en misschien wat lachwekkend, maar na een paar keer langs te zijn gekomen blijkt ook hier een unieke kracht te liggen. Er is niets lachwekkend aan de tekst van ‘Stench Of The Herd’: “I can’t breathe the air that you poisoned”. In tegendeel, het laat zien hoe, ondanks het melodische element, de band een agressieve explosie van energie laat horen die elke liefhebber van metal al snel zou moeten overtuigen. Dat is wat vooral goed op Enemies te horen valt, en alle andere inspiraties, waarbij de elektronische momenten van het keyboard een voorbeeld zijn, zijn toch altijd nog slechts de glazuur op de taart die eigenlijk zonder ook al heel lekker is. Enemies heeft een uiterst uniek en origineel geluid in een genre waarbij het toch af en toe lijkt alsof alles al geprobeerd is, en alleen daarom al is het een aanrader. Daar komt echter nog bij dat het geheel is uitgevoerd zonder één moment in te zakken op het album. Kortom, Marionette staat nog een lange, succesvolle carrière te wachten als we moeten afgaan op Enemies.

Score: ★★★★★