Marduk – Wormwood

Marduk heeft in de laatste negentien jaar faam gemaakt als een van ‘s werelds leidende black metal bands. In het begin van de carrière zat er nog een vleugje death metal in het geluid, maar tegenwoordig is het pure black metal, wat desondanks niet aanvoelt als een kopie van al die andere black metal op de markt. Wormwood is de laatste plaat van het viertal, waarvan alleen bandlid Morgan Steinmeyer H?kansson alle negentien jaar heeft meegemaakt. Zoals vanouds kunnen we een album vol duistere thema’s verwachten zoals Satanisme, de dood, pijn en wanhoop.

Marduk brengt de black metal op Wormwood met verve. Het is pas het derde album met zanger Daniel “Mortuus” Rosten, maar de zanger bewijst zich wel weer. Van krakende grunts tot vervagende lage krijsen, Mortuus krijgt het allemaal uit een prachtig zwart keeltje, maar over het algemeen gebruikt hij gewoon een soort kruising tussen duister praten en een grunt gevormd uit het hogere stuk van de keel. Dit past goed bij de denderende riffs, waaruit blijkt dat de experimenten van vorig album Rom 5:12 toch redelijk achterwege zijn gelaten. Terwijl daar nog een stuk ambient in verwerkt is en de nummers soms wat overmatig slepend klinken, is er bij Wormwood gewoon sprake van een sterke basis zonder dit soort grapjes.

Wat dit betekent, is dat Wormwood een paar nummers heeft waar de rillingen van over de ruggengraat gaan lopen. Het is namelijk zo dat bij black metal, en bijna van Marduk in het specifiek, de duistere onderwerpen van pijn, macht, dood, angst en aanverwante thema’s van uiterst belang zijn om de kracht van een nummer goed te laten overkomen, wat hier en daar fenomenaal is gelukt. Luister naar ‘Chorus Of Cracking Necks’, en als je bekomen bent van de razende snelheid die in grote stukken van het nummer verwerkt is, dan kun je genieten van het subtiele gekraak in het refrein die duidelijk maken waarom dit nummer eigenlijk zo heet. Luister naar Mortuus charismatische stem als hij geluiden uitstoot die perfect passen bij de melodie van ‘Into Utter Madness’, waarbij het slopende ritme geen ruimte overlaadt voor een moment rust. Maar luister vooral naar het wat tragere ‘Funeral Dawn’, wat een heerlijk en snel herkenbaar ritme combineert met brute vocale perfectie, waarbij het hele nummer absoluut niet gaat vervelen.

Wormwood bewijst dat Marduk aan de top staat van de black metal, en die positie ook echt verdient. Het album kent helaas ook wel wat zwakke punten waarbij een bepaalde melodie te lang wordt gebruikt in een nummer, maar deze momenten zijn zo sporadisch dat ze niet kunnen verhinderen dat Wormwood een geslaagd album met veel topmomenten is, waarbij Marduk de black metal weer nieuw leven inblaast.

Score: ★★★★½