Echoterra – The Law Of One

Bij Echoterra hebben we bandleden die niet ontzettend bekend zijn, maar toch wel flink bezig geweest in de muziekindustrie. We hebben te maken met een toetsenist die bekend is door zijn werk bij de sterke power metal band Pyramaze, de gitarist die bekend is door de band Avian en de drummer door de band Epicurean. Met een vocaliste die deel heeft uitgemaakt van het live koor bij Therion, moet er toch wel genoeg talent zijn om het debuut The Law Of One als goede symfonische power metal te laten klinken.

Al snel blijkt dat we hier te maken hebben met een band waarbij het keyboard hevig wordt gebruikt, wat doet denken aan bands als Stratovarius en Nightwish. Dat is al te merken bij de solide intro ‘Manifest Eternity’. De melodie?n zijn goed opgebouwd en complex van natuur. Als het eerste échte nummer begint valt echter de opgebouwde kracht in de muziek al snel uit elkaar. Uiterst doffe drums verstoort het geluid, en zangeres Suvi Virtanen blijkt geen geschikte stem te hebben voor een album. Ze klinkt als een wat brakke kopie van de voormalige zangeres van Nightwish, Tarja Turunen. Toch zou er nog genoeg interessants te vinden zijn op The Law Of One met deze minpunten ware het niet dat er nog één ander groot minpunt overheerst. De productie en mix van The Law Of One is van een storend slechte kwaliteit. Het is lastig om verschillende instrumenten goed te onderscheiden, geen enkel geluid komt tot zijn recht, en daarbij lijkt er een soort ruis te liggen op de meeste nummers.

Door dit probleem, zijn er eigenlijk maar twee nummers, drie als het intro wordt meegerekend, die het beluisteren waard zijn. ‘The Wind Surrounds You’ en ‘To Live Again’ zijn rustige nummers die over het algemeen alleen bestaan uit de toetsen van Johan Weingarten en de vocalen van Suvi Virtanen. Zonder de slechte productie kan hier dan uiteindelijk toch het talent in de band gehoord worden, ook al is de uitspraak van Suvi hier en daar toch wat storend. Toch zijn de nummers wel prima dankzij een interessante compositie en gevoelige atmosfeer. Dit zijn echter maar twee nummers, en bij de rest klinkt alles als een moes van geluid. Het is jammer, want er is duidelijk wel talent in Echoterra. Met een goede productie zou de band al heel veel verder komen, en als Suvi’s vocalen net een stuk beter zouden worden qua kwaliteit zou dit al helemaal interessant zijn om naar te luisteren. Dat is echter niet zo.

Score: ★½☆☆☆