Hudson Mohawke – Butter

Nadat Hudson Mohawke in 2002 op 15-jarige leeftijd onder de naam DJ Itchy de jongste finalist ooit was op het UK DMC (UK DJ’en), duurde het een tijdje voordat hij ook muziek uit ging brengen. Na vele mixtapes op internet zag op een compilatie in 2007 officieel zijn eerste track Free Mo het licht. Zijn debuut EP Oops! uit 2008 zorgde voor de benodigde aandacht in de underground dubstepscene en trok ook de aandacht van label Warp. Hierop verscheen vorig jaar zijn EP Polyfolk Dance. Een warmmakertje voor Butter, dat op datzelfde label 26 oktober uitkomt.

In de vorige zin komt de term ‘dubstep’ voorbij, maar met alleen dat etiket doe je HudMo ernstig tekort. Zijn muziek komt samen op het snijvlak van hip-hop, idm, dubstep en andere experimentele electronische muziekgenres. De muziek is ondanks nieuwe termen als glitch-hop en emotronica lastig in een hokje te stoppen. Toch is er zeker een markt voor dit soort muziek, als je kijkt hoe goed Los Angeles van Flying Lotus vorig jaar is ontvangen.

Terug naar Boter. Waar we het op de Polyfolk Dance EP met zes nummertjes moesten doen, is zijn debuut LP een goede zit van vijftig minuten, uitgesmeerd over achttien tracks. De beoefende luisteraar zal al een aantal tracks herkennen: zo kunnen we ‘Velvet Peel’ op de zojuist genoemde EP terugvinden, was ‘Zoo00Oom’ (op Butter succesvol opnieuw gearrangeerd) een bescheiden YouTubehit, stond ‘Star Crackout’ al op een verzamelaar met onder andere Mike Slott en Dimlite, en stond Allhot, met Nadsroic, al eerder op haar EP Room Mist. Als je het zo bekijkt zou je het ‘een verzameling van Hudson’s beste werk’ kunnen noemen, waarmee je gedeeltelijk de waarheid spreekt. Want goed is het zeker.

De plaat opent met ‘Shower Melody’ en ‘Gluetooth’, die beide duidelijk aan het begin van het album zijn gezet bij wijze van opwarmertje. Alhoewel halverwege ‘Gluetooth’ wel al de eerste stevige bassen te horen (en voelen) zijn. Het nummer prikkelt je trommelvliezen continu met knisperende beats, scheurende bassen en verrassende bliepjes. Het hierop volgende nummer is meer hip-hop geori?nteerd, mede dankzij de vocale bijdrage van Olivier Daysoul. In het couplet legt HudMo een waanzinnige baslijn neer waar Daysoul naar harte lust op los kan gaan. Later zal hij ook nog op Just Decided meedoen.

Maar ook zonder gastbijdragen schittert Hudson Mohawke. Zo is ‘FUSE’ een absoluut hoogtepunt door het eigenzinnige gebruik van panfluiten, dat ineens een ontzettend logisch instrument zou kunnen zijn in deze muziekstijl. Ook ‘Rising 5’, voor release van Butter door HudMo al verspreid als voorproefje, bevat een mysterieus, Aziatisch klinkend snaarinstrument wat het geheel afwisselend maakt. Over afwisselendheid gesproken: op het eerste gezicht lijkt het eerder genoemde, beatloze ‘Star Crackout’ met zijn 4:55 een lange zit te worden, maar blijkt tegen het eind van de plaat een geschikt rustpunt. Intermezzo’s zijn er in de vorm van ‘3.30’, dat een leuk deuntje is, maar met zijn 1:35 ook precies lang genoeg lijkt te zijn, het stevige ‘Twistclip Loop’, dat net iets te eenvoudig klinkt voor een volledig, volwaardig nummer en Acoustic Lady, wat je bijna ambient zou kunnen noemen.

Met Butter heeft Hudson Mohawke een afwisselend, prikkelend, gedurfd en bovenal steengoed debuutalbum uitgebracht waarmee hij zich zeker aan artiesten als Flying Lotus kan meten. Let ook alvast op zijn maatje Rustie, waarvan je ook binnenkort een album op Warp kan verwachten.

6 november is de albumrelease in Trouw, Amsterdam.

Score: ★★★★★