Grammatics – Grammatics

grammaticsgrammaticsVergelijkingen met At the Drive-In, Aereogramme, Dredg, Sparta, Rise Against, Face Tomorrow, Cursive, Mew, Muse, Foals, Blur, Radiohead, Suede en The Faint tot “everything sounds like nothing we’ve heard in recent times from a new act”. Het blijkt dat de journalisten geen idee hebben waar ze Grammatics precies moeten plaatsen, maar een ding vinden ze allemaal: dit klinkt erg goed. Een vergelijking die vooral opgaat is Colour Of Fire, want ex-zanger Owen Brinley staat hier namelijk achter de microfoon.

Het publiek werd al maanden verwarmd met een aantal singles (Shadow Committee, DILEMMA, New Franchise en The Vague Archive), maar een offici?le plaat is er nu dan eindelijk. Het schijfje bevat elf nummers en het blijken niet alleen de vier eerder genoemde singles die opvallen. Elk nummer is namelijk een losstaand kunstwerk, waar vooral de muziek erg uitbundig en grootst is. Hoewel het progressieve van Colour Of Fire nog altijd aanwezig is, zijn het de grote maatwisselingen en vooral de celliste, die ook de vocalen voor haar rekening neemt, een erg goede vernieuwing.

Opvallen is dat afsluiter ‘Swan Song’ dertien minuten is op de tellen en hoewel de voorgangers ook redelijk lang waren, springt deze er boven uit. Ik denk dat de band het makkelijk zou lukken om zo’n uitschieter te schrijven, maar het betreft een ghost track. Na een lange stile, horen we zanger Owen op een piano spelen en het album afsluiten met de woorden: ‘Did you record that James?’

Het is nog afwachten of de muziek ook zo energiek en hysterisch goed gebracht kan worden, dit deden ze in thuisland reeds met Bloc Pary, maar mogen ze ook op London Calling komen doen. En misschien volgend jaar nog op een groot aantal festivals in Europa? Ik zie het zo gebeuren.

Score: ★★★★½