Epica – Design Your Universe

We hebben al een interview gehad met de zangeres en een review van de uitverkochte eerste show van de tour, maar nu is het dan eindelijk zo ver. Het vierde studioalbum van de Nederlandse band Epica, toch een beetje een grootheid op het gebied van symfonische metal, ligt op de markt. Design Your Universe belooft een meesterstuk te zijn en daar zouden we dan toch trots op mogen zijn met ons kleine kikkerlandje.

Design Your Universe gaat over de maakbaarheid van de realiteit. Terwijl het vorige studioalbum, The Divine Conspiracy, over het idee ging dat alle religies eigenlijk door dezelfde God zijn ontstaan en dus eigenlijk hetzelfde zijn, gaat Design Your Universe een stapje verder met het thema van universele samenhang. Design Your Universe gaat namelijk onder andere over doorbraken in de kwantumfysica die zouden bewijzen dat we allemaal verbonden met elkaar zijn op een subatomair niveau. Als de consequenties van dit idee worden doorgetrokken, betekent dit dat gedachtes de kracht hebben om materie te doen be?nvloeden en zelfs doen ontstaan. Als dat zo is, verandert dat het complete wereldbeeld dat de meeste westerlingen op de wereld hebben Kortom, het album gaat over zware stof, wat bij een band die ingewikkelde symfonie?n zo hoog in het vaandel heeft staan als Epica helemaal niet erg is.

In het specifiek gaan de nummers gaan eigenlijk vooral over aan de ene kant vrijheid, bevrijding en het openen van mogelijkheden, en aan de andere kant het tegenovergestelde, namelijk het gebrek aan vrijheid. Als Simone Simons op het eerste echte nummer ‘Resign To Surrender’ zingt over paniek en hoop, is het al te merken dat Epica in topvorm is op dit nieuwe album. Sterke melodie?n, prachtige zang van Simone Simons en het ondersteunende koor, de grauwe, toegankelijke grunts van Mark Jansen en als klap op de vuurpijl een briljant refrein – en ‘Resign To Surrender’ is alleen maar een voorbode voor het gehele album. De hele plaat staat namelijk vol met meesterlijke composities. Van het lange, epische nummer ‘Kingdom Of Heaven’, wat met geduld en toewijding met donderende riffs en trillende vocalen steeds meer en meer door complexe trucjes werkt waarbij sommige passages duidelijk doen denken aan complex progressief werk, tot het duet met Tony Kristian Kakko op ‘White Waters’, wat een gevoelig nummer is waarbij de zang van de frontman van Sonata Arctica eigenlijk gewoon beter klinkt dan op de albums van die band zelf, zeker door het contrast met Simone Simons mezzosopraan.

Op geen enkel moment op de plaat, die maar liefst bijna de 75 minuten haalt, is er een punt waarop de kwaliteit even inzakt. Natuurlijk, het nummer ‘Unleashed’, waar ook een video van is gemaakt, is soms wat voorspelbaar, en nee, Mark Jansen’s grunts zijn misschien niet de meest duistere, maar dit zijn geen grote punten van kritiek, als ze al gezien moeten worden als kritiek. Design Your Universe is een parel van een album waarop Epica zichzelf fenomenaal neerzet. Met passages die duisterder dan ooit klinken en Simone Simons’ zang die zuiverder dan ooit erover heen zweeft blijft alleen de vraag over of hiermee niet Epica’s magnum opus bereikt is. Dat zal later moeten blijken, maar nu is in elk geval duidelijk dat Design Your Universe simpelweg prachtig is.

Score: ★★★★★