The 11th Hour – Burden Of Grief

11th hourThe 11th Hour is het geesteskind van Ed Warby, die alle instrumenten op het album Burden Of Grief op zich neemt, maar tot nu toe beter bekend is als drummer van onder andere Gorefest en Ayreon. The 11th Hour is ontstaan door Ed Warby’s wens om nog eens een echt doom metal album te maken, wat hij dus bijna geheel alleen voor elkaar krijgt – zelfs de helft van de vocalen komen op zijn rekening. De andere helft komt van Rogga Johansson, ondere andere bekend als gitarist en vocalist bij Paganizer en Demiurg.
In tegenstelling tot vele andere doom metal projecten die het houden bij vagere morbide, duistere teksten, is Burden Of Grief eigenlijk een concept-album met een duidelijke verhaallijn. Een stervende man die lijdt aan terminale longproblemen wordt geplaagd door nachtmerries die hem confronterende met de duistere dagen uit zijn leven. In zijn laatste dagen probeert hij grip te krijgen op zijn verleden om zichzelf te verlossen. In feite verwijst ook de cover van het album naar deze protagonist, want het moet de voorkant van zijn dagboek voorstellen. In de zes nummers komen thema’s als verlies, spijt, schuld, de dood, onvermijdelijkheid en mogelijke verlossing allemaal aan bod, samengebald in traditionele, langzame en melancholieke doom metal. Doffe en trage, maar ook hevige riffs worden gecombineerd met Ed Warby’s melodische cleane vocalen aan de ene kant en Rogga Johansson’s bitter grommende grunts aan de andere kant.
Al kennen we deze twee heren eigenlijk eerder van death metal releases, de stap naar doom metal is blijkbaar niet zo groot. De expertise die is opgebouwd in de muzikale carrière van Rogga Johansson, maar voornamelijk de expertise van Ed Warby zelf natuurlijk, komt namelijk ook hier goed naar boven. Van veel originaliteit is er echter geen sprake. The 11th Hour grijpt terug op klassieke doom metal klanken zoals oudere Candlemass aan de ene kant en bekendere funeral doom metal aan de andere kant. Het voordeel hiervan is dat de luisteraar bijna van tevoren al zou moeten weten of The 11th Hour in zijn straatje valt of niet, het nadeel is dat er weinig verrassing te vinden is op Burden Of Grief, ware het niet dat de twee verschillende soorten vocalen nog een extra effect geven. Die vocalen zijn namelijk beiden van topkwaliteit. Rogga Johansson bewijst dat zijn rauwe grunt door merg en been heen gaat, wat door de zachte, bijna jammerende vocalen van Ed Warby nog extra intens overkomen door het contrast. De zang van Ed Warby is misschien geen krachtige, maar werkt goed om de pijn over te laten komen.
Burden Of Grief is de soundtrack van het sterfbed – bitter, melancholiek en zoekend naar hoop. Daarin is het een prachtig stukje werk. Hier en daar is er wel wat te weinig afwisseling tussen de nummers. Dit zit hem vooral in het gitaarwerk, wat door de hele plaat heen wat repetitief is. Het zorgt daarentegen wel weer voor een gevoel van wanhoop, aangezien er geen ontsnappen aan lijkt, en dat is natuurlijk wel een kenmerk wat past bij het genre. Burden Of Grief is een album die niet alleen interessant is voor de liefhebbers van doom metal, waar de vocalen toch het meest aan bijdragen.

Score: ★★★½☆