Ohbijou – Beacons

Het is een feit wanneer je talenten bij elkaar zet, er vaak verassende dingen naar voren komen. Neem een voorbeeld aan Robin Guthrie en Simon Raymonde. Deze heren van de voormalige Shoegaze- band Cocteau Twins bundelden de krachten en startte samen Bella Union. Dat het label het zo snel goed zal doen, dat had niemand verwacht. Bands als Fleet Foxes en Explosions In The Sky sloten zich bij hen aan en tegenwoordig kan je nauwelijks meer om het label heen.

Toch gaat de lofzang voornamelijk uit naar de Canadeese band Ohbijou. Casey Mecija startte een soloproject op, maar had al snel de creatieve input van haar zuster Jennifer Mecija nodig. Wanneer ze samen naar Toronto verhuizen, ontmoeten ze Kirby (bass, banjo), James Bunton (drums, trompet), Anissa Hart (cello), Ryan Carley (piano, synth, klokkenspel, keyboard, harp) en Andrew Kinoshita (mandoline). Je zal denken dat ze de lat te hoog hadden gelegd en teveel van alles in hun project wilden stoppen, waardoor er een overvloed aan geluid zal ontstaan. Dit zou bijna chaos genoemd kunnen worden, maar niets meer dan dat is waar. Ohbijou weet hierin een perfecte balans te vinden dat schommelt tussen folkmuziek, indie en alternatieve muziek. De nummers zijn harmonisch, gevuld met zoete, lieve teksten en geven warmte af.

Zo ook het album Beacons, dat dit jaar uitkwam. Sterker nog, het schijfje verdient de titel ‘liefste album van het jaar’. Er wordt veel gezongen over liefde, de verwondering in het veranderen van seizoenen en gevoelens. Toch wordt het niet te zoet en meisjesachtig. De teksten balanceren tussen mooie po?zie, proza en liefde in, maar dan zo dat het een glimlach op je gezicht tovert en je al die verliefde gevoelens maar al te goed herkent.

Alles bij elkaar weet Ohbijou elkaars talent te vinden en hier verrassend goed mee te spelen. Beacons is en blijft een album, dat altijd een positief gevoel zal achter laten.

Score: ★★★★☆