Annihilator – Live At Masters Of Rock

Door Ben van Kempen 4 december 2009 Reacties staat uit voor Annihilator – Live At Masters Of Rock

Er zullen niet veel Nederlanders vaak bij zijn geweest, maar het festival Masters of Rock is een groot en heftig metal-festival in Tsjechi?. Wat heeft dit te maken met de laatste release van de Canadese band Annihilator? Met een titel als Live At Masters Of Rock is het eigenlijk al duidelijk: het is een opname van de band. Je kan er of voor kiezen om alleen voor de cd te gaan, of voor de cd in combinatie met de dvd. Wij raden om de dvd erbij te nemen, tenzij je al weet dat je daar geen behoefte aan hebt, want dit is een goede opname van deze legendarische metalband die al bijna drie decennia mee draait, op een festival waar ze de headliner zijn voor zo’n 30,000 fans in een hete zomer in 2008.

Annihilator bestaat eigenlijk maar uit twee man tegenwoordig. Er is Jeff Waters, het meesterbrein van de band die al sinds het oprichten van Annihilator eigenlijk min of meer alle beslissingen maakt, en er is de jonge Dave Padden, gitarist en voor het grootste gedeelte de vocalist (Jeff Waters neemt ook een klein deel voor zijn rekening). Natuurlijk, er zijn ook nog een drummer en een bassist, maar deze doen er eigenlijk relatief weinig toe – dat weet iedereen. Niet dat ze minder in het licht staan, maar het is wel zo dat ze minder in beeld zijn gebracht.

Het videomateriaal voor de dvd is uitstekend. Met vijf camera’s kan dat ook niet anders, want daardoor is er op elk moment wel genoeg materiaal. Heel soms zijn er momenten dat de camera’s niet helemaal scherp gesteld zijn op de bandleden, maar over het algemeen is alles prima te zien. Ook het publiek, dat gaandeweg steeds uitzinniger wordt. Hier en daar is een moshpit te zien, en alle handen zijn in de lucht. Dit is wat een dvd nodig heeft: een goede sfeer die goed overkomt. Daarbij helpen ook de intermezzo’s tussen de nummers, waarbij Dave of Jeff het publiek toespreekt. Of bijvoorbeeld het moment na ‘I Am In Command’ wanneer Jeff Waters de rode neon-verlichting op zijn gitaar aan zet.

Ook met de nummers zelf is er genoeg te beleven. Annihilator is een van de weinige bands die lekker technische heavy metal combineren met het rauwe thrash metal zonder daarbij elk album in herhaling te vallen. Er zitten maar liefst drie nummers op van het oudste album Alice In Hell, wat deze release extra glans geeft voor de echt oude fans, maar de meeste albums komen wel even onder de aandacht. Neem bijvoorbeeld het uitstekende ‘Blackest Day’ van het album Waking The Fury, of het stevige riffmonster ‘Operation Annihilation’ van het recentste studioalbum Metal. Simpel gezegd: alle nummers zijn prima, Annihilator laat zichzelf en de technische thrash metal van zijn beste kant zien op een release waarbij de energie en het gevoel van een live-optreden zeer goed overkomt. Kijk uit dat je zelf niet mee gaat moshen als Dave Padden vraagt om een circle-pit from hell voor ‘Phantasmagoria’ begint.

Score: ★★★★½

Je kunt geen reactie achterlaten.