Strike Anywhere @ 013, Tilburg

Door Niels de Bruijn 11 december 2009 Reacties staat uit voor Strike Anywhere @ 013, Tilburg

In Engeland speelde Strike Anywhere de dag voor de scherpgeprijsde show in de 013 met Propagandhi en Protest the Hero. Voor Engeland speelden ze in Duitsland met Hot Water Music en A Wilhelm Scream. Licht teleurgesteld nam ik waar dat de Nederlandse show de eerste was van een tour met Dead To Me. Beide bands brachten onlangs een album uit, de ene goed, de ander matig. Het is altijd spanned hoe dit de live show verandert.

Het is druk in Tilburg, want in de grote zaal speelt een ruige metalband. Het duurt echter een hele tijd voordat de kleine zaal vol genoeg is gelopen zodat Dead To Me begint. Ronduit matig was hun nieuwste album African Elephant, zonder Jack Dalrymple. Gelukkig zijn de eerste twee releases van de band vanavond uitdrukkelijk aanwezig in de set. Ook als trio weet de band ‘oude’ hits als ‘Don’t Lie’, ‘By The Throat’, ‘Arrhythmic Palpitations’ en ‘Visiting Day’ overtuigend te brengen. Het is even wennen dat de gitarist alle zangpartijen van Jack Dalrymple voor zijn rekening neemt, maar op zich brengt hij het er niet slecht vanaf. Uiteraard komt ook het nieuwe album uitgebreid aan bod, maar helaas brengt de band daar nou juist de mindere nummers van ten gehore. Zo worden ‘Cruel World’ en het vreselijke reggae nummer ‘X’ wel gespeeld, maar blijft een sterk nummer als ‘Modern Muse’ achterwege. De band is vandaag pas aangekomen uit Amerika en speelt een energieke show waarin ook ruimte is voor wat grapjes en interactie met het publiek. Toch staan de meeste mensen vrij stil naar de band te kijken en is duidelijk dat niet iedereen even enthousiast is over het nieuwe album. Na een kwartiertje wordt de show daardoor helaas wat saai.

Het ombouwen gaat vrij snel en dan betreedt de hoofdact van vanavond het podium. Vanaf het eerste nummer zit de sfeer er een stuk beter in dan bij Dead To Me, bijna iedereen komt vanavond toch voor Strike Anywhere. Hoewel de band al een tijdje aan het touren is Thomas erg goed bij stem – natuurlijk wat hees maar dat hoort er bij. De rest van de band blaast lekker door de (te korte) set heen en weet met hun energieke en bruisende spel genoeg aandacht te trekken. Nummers die gespeeld werden waren onder andere ‘I’m Your Opposite Number’, ‘The Crossing’, ‘Sedition’, Prisoner Echoes’, ‘Hollywood Cemetery’, ‘Infrared’ en ‘Chalkline’. Ook een mooie dwarsdoorsnede van hun carriere.

Maar tijdens het laatste nummer gaat het mis. Zoals aangekondigd stagedived de gitarist van Dead To Me, waarna er twee mensen hem nadoen. Deze mensen worden door de security de zaal uitgewerkt waarna vele omstanders zich ermee gaan bemoeien. Als Strike Anywhere ‘Invisible Colony’ als toegift inzet en om een pit vraagt is dat het teken voor de security om nog meer mensen de zaal uit te smijten. Het hek is van de dam en het wordt de twee heren flink moeilijk gemaakt. De band stopt met spelen en weet de boel rustig te houden, zelfs een roadie helpt mee. Snel wordt de security vervangen maar het kwaad is al geschied. Hoewel het flink losgaat op de laatste twee nummers is de sfeer flink verziekt. Niet slim van het publiek om zich er massaal mee te bemoeien maar dat was het ook zeker niet van de security om dusdanig agressief op te treden terwijl er eigenlijk niets aan de hand was. Dat geeft helaas een bittere nasmaak aan een op zich uitstekende show van Strike Anywhere (en een iets mindere van Dead To Me).

Je kunt geen reactie achterlaten.