Jaarlijst 2009: Michel de Jong

Door Michel de Jong 30 december 2009 Reacties staat uit voor Jaarlijst 2009: Michel de Jong

Beste platen 2009:amia

1. Amia Venera Landscape – Amia Venera Landscape (EP)
2. Caspian – Tertia
3. Jeniferever – Spring Tides
4. Riceboy Sleeps – Riceboy Sleeps
5. balmorhea – All is Wild, All is Silent
6. Constants – The Foundation, The Machine, The Ascension
7. CALLISTO – Providence
8. Russian Circles – Geneva
9. ISIS – Wavering Radiant
10. immanu el – Moen

De grote teleurstelling van dit jaar was helaas de nieuwe creatie van dredg die de naam the Pariah, the Parrot, the Delusion draagt. Het eens zo innovatieve viertal heeft dit jaar geen ruimte gecre?erd voor een kunstwerk, in meerderen opzichten, als jaren daarvoor met el cielo. Desalniettemin was 2009 het jaar van Amia Venera Landscape, een post-metal/sludge/hardcore act uit Itali? die een verbijsterend debuut heeft gecre?erd met een self-titled EP die maar drie nummers deelt met de wereld. Amia Venera Landscape is een interessante mengelmoes van ambiance en hardcore die op velen manieren vers blijft. Deze Italianen hebben duidelijk een originele bedoeling tot leven geroepen.

Beste platen jaren-0:hammock

1. hammock – raising your voice… trying to stop an echo
2. Sigur Rós – Takk…
3. dredg – el cielo
4. Martin Grech – UNHOLY
5. Jeniferever – Choose a Bright Morning
6. Bj?rk – Vespertine
7. Helios – Eingya
8. hammock – maybe they will sing for us tomorrow
9. eluvium – Copia
10. godspeed you! black emperor – Yanqui U.X.O.

Vanaf een punt van bewustwording in mijn pubertijd is mijn perceptie van de wereld, met zijn creaties en bewoners, op een ander niveau geraakt. Mijn waarnemingen werden versterkt door bepaalde artiesten, artiesten die op een manier de wereld filmisch voor mij konden op en openbreken. Albums zoals ‘raising your voice… trying to stop an echo’ van hammock en ‘Takk…’ van Sigur Rós be?nvloeden voor mij de belevingswereld van het leven dermate dat het elke dag nieuwe energie geeft door middel van de pure klanken die zij voortbrengen. Hiermee kunnen zij de wereld tot slow motion toezetten. Martin Grech’s ‘UNHOLY’ daarentegen is een pikzwart, duister, kunstwerk dat een emotionele bewerkstelliging is van zelfhaat en controleverlies. Keerzijden van een mens die allen deel van ons zijn, voor de een wat toegankelijker dan de ander.

Je kunt geen reactie achterlaten.