Ian McEwan – Suikertand

(Uitgeverij De Harmonie)?Serena Frome is een bisschopsdochter en heeft zich nooit belangrijk gevoeld in haar jeugd. Haar moeder vindt dat zij wiskunde moet gaan studeren, terwijl haar hart bij literatuur ligt. Om haar moeder een plezier te doen schrijft zij zich uiteindelijk toch in voor een universitaire opleiding wiskunde die ze met moeite en tegenzin doorloopt. Tijdens haar laatste jaar wordt ze ingelijfd bij de Britse geheime dienst.

Door Serena’s passie voor literatuur en een korte vriendschappelijke affaire met haar leidinggevende, wordt ze ingezet voor Operatie Suikertand, een geheime missie binnen de literaire wereld. Ze moet een veelbelovende jonge schrijver begeleiden in de weg naar het schrijven van zijn eerste roman, maar valt als een blok voor hem. Ze bouwt een relatie met hem op, zonder dat hij weet dat zij eigenlijk van de Britse geheime dienst is. Naarmate hun relatie vordert, weet ze eigenlijk niet meer of iedereen in haar omgeving wel echt te vertrouwen is…

Suikertand is een interessant boek dat zich afspeelt tijdens de economische crisis van 1972. Er komen veel gebeurtenissen van rond die tijd, maar ook van andere jaren aan bod, omdat deze zich afspelen in het leven van de hoofdpersoon. Dit maakt dat het boek soms erg verwarrend is en je veel tijdsprongen moet maken, om het oorspronkelijke verhaal vast te houden. Vooral de passage waarin Serena terugblikt naar haar jeugd en studententijd is erg langdradig en het duurt dan ook lang voordat het verhaal begint dat in de eerste instantie op de achterflap beloofd wordt.

De korte verhalen die Serena leest van Tom, de schrijver die zij begeleidt, zijn wel erg geestig om te lezen. Het zijn enigszins eigenaardige verhalen, wat het boek toch een andere sfeer geeft en waardoor je toch de aandrang voelt om verder te lezen. Iets wat in de rest van het boek vrijwel ontbreekt.

Op de wending van het boek in het laatste hoofdstuk valt daarentegen niets aan te merken. Totaal onverwacht geeft Ian McEwan het hele verhaal een andere wending, waardoor de waardering voor het boek toeneemt en ook bepaalde aspecten beter te begrijpen zijn. Kortom: de drang om het boek weg te leggen en nooit meer uit te lezen, is erg sterk aanwezig, maar de uiteindelijke wending van het verhaal maakt dat het zeker de moeite waard is om tot het eind toe door te lezen.

1 Comment

Comments are closed.