Zornik – Less > More

(Album – PIAS) In 2000 deed de Belgische band Zornik mee aan Humo’s Rock Rally. Het duurde niet lang voor ze hun eerste plaat mochten uitbrengen en waren vervolgens op eigen bodem niet meer uit de hitlijsten weg te slaan. Hun bombastische en emotioneel geladen rockmuziek, wat soms wat doet denken aan Muse, wist echter nooit helemaal door te breken in ons land. Maar in eigen land bleef de band onveranderd populair. Er volgden meer succesvolle albums en vele optredens, waarbij ze ieder podium in de buurt beklommen. In 2008 werd besloten een sabbatical in te gelasten.

Met Less > More is het einde van die paar jaar pauze aangebroken. Er wordt echter niet op de oude voet doorgegaan. Blijkbaar heeft de pauze tot een soort van moment van bezinning geleid. Net als op hun akoestische album Alien Sweetheart uit 2005 horen we vooral de ingetogen kant van Zornik en zanger Koen Buyse. Dit is wel even wennen voor wie het ruigere repertoire juist kan waarderen, een kant waarin de band nu juist wist op te vallen en te overtuigen. Maar ook met het rustigere werk komen ze goed voor de dag. Veelal hebben de liedjes iets Beatlesque.

Dit is goed te horen in het zomerse en zwierende ‘Smiling In The Sun’. Een liedje wat erg doet denken aan Johan. Naast meer van dit soort plezierige nummers, staan er ook een aantal langzame melancholische liedjes op de langspeler. Die liggen wel erg veel in elkaars verlengde. ‘I Wonder Why’ doorbreekt dit wat, door aan het einde wat harder van leer te trekken. Maar voornamelijk doet de band het erg rustig aan. Hierbij wordt aangetoond dat ze boordevol muzikaliteit zitten en ieder liedje steekt kundig in elkaar. Toch blijf je hopen dat af en toe de boel eens ouderwets lekker los gegooid wordt. Dit gebeurt niet en de plaat sluit tenslotte af met het sobere ‘Anybody Else’.

Zornik lijkt in het afgelopen decennium getransformeerd van jonge hond tot bedachtzame volwassene. Dat is niet erg en levert regelmatig mooie composities op. Toch denk je nu en dan met weemoed terug aan die eerste jaren, toen de band indruk maakte met haar karakteristieke rockgeluid. Wellicht dat in de toekomst de rustige nummers afgewisseld kunnen worden met een aantal flinke rockers, zodat we het beste uit twee werelden te horen krijgen. In dit geval is “less” net te weinig. Het is tijd dat Zornik een midlifecrisis krijgt.