Wovenhand @ Tvoli Oudegracht, Utrecht

Wovenhand, het geesteskindje van David Eugene Edwards, bracht vorig jaar The Laughing Stalk uit. Deze plaat was te omschrijven als de hardste plaat van de band en enigszins logisch is dat wel: het geluidsniveau van de albums van de band werd ook steeds luider.

Net na de uitgave van The Laughing Stalk volgde een Nederlandse show in de Amsterdamse Paradiso en nu dus al is Wovenhand terug. Het duo Strand of Oaks krijgt de eer het publiek op te warmen. Zanger/gitarist Timothy Showalter en drummer Chris Ward (beiden met baard),? doen dat aardig. Voorin de zaal wordt men alsmaar enthousiaster, maar achterin begint men alsmaar luider te converseren.

strand_of_oaks-1

Nee, dan Wovenhand. Stond de band in de Paradiso nog met vier man op het podium, in de Tivoli zijn hier nog drie van over. ?Bassis Gregory Garcia Jr. is er vanavond niet bij en word vervangen door tweede gitarist Chuck French. Afgetrapt wordt er met ‘Closer’, van die nieuwe plaat. Gelijk is het loodzware nieuwe geluid van de band te horen. Zonder tweede gitarist klinkt Wovenhand nog lomper als op The Laughing Stalk.

Het eerste blok nummers bestaat enkel en alleen uit nieuwelingen, bij het vierde nummer is het tijd voor ‘Sinking Hands’, van voorganger Treshing Floor. De banjo wordt er wel bij gepakt, maar het nummer wordt totaal anders uitgevoerd; logger, slomer, zwaarder. ?Het zijn de sleutelwoorden van de avond. Het bassgeluid van French is diep, bijna hypnotiserend. Dit geldt ook voor het drumwerk van oerlid Ordy Garrison.

wovenhand-1

Tussen de nummers horen we intermezzo’s waarin Edwards lijkt te preken, maar echt goed horen we deze teksten niet. Oudje ‘The Speaking Hands’ is een rustpunt, waarna we een zware versies horen van ‘A Holy Measure’ en ‘His Rest’, waarbij eerstgenoemde nog een tandje sneller gespeeld wordt.? Met het hypnotiserende ‘King O King’ komt er een einde aan de reguliere set, maar niet voordat alle registers even open worden getrokken. Hierna volgt een luid applaus en een toegift, maar Wovenhand had in de reguliere set al het optreden binnen. Strak en goed, zo was het trio vanavond.

Tekst: Jeffrey Zweep

Fotografie: Paul Verhagen

1 Comment

Comments are closed.