Villagers @ Tivoli Oudegracht, Utrecht

Villagers sluit vanavond haar Europese tour ‘Awayland’ af in Utrecht. In een anderhalfuur durende set nemen de Ieren afscheid van het vaste land van Europa. Vanavond is het laatste moment om een goede indruk achter te laten, om op de festivals aankomende tijd zo veel mogelijk mensen naar de tent te lokken.

Voordat het tijd is voor de hoofdact , is het podium aan Luke Sintal-Singh om het publiek voor te bereiden. Kleine liedjes met een breekbare zang vullen de zaal aan de Oudegracht. Richting de refreinen laat de Londenaar vaak wat meer pit zien en weet hij met ferme uithalen toch blij te verrassen. Met zijn liedjes probeert hij verhalen te vertellen, wat goed past in een voorprogramma van Villagers.

Conor J O’Brien slaat vervolgens zijn eigen boek verhalen, genaamd {Awayland} open, te beginnen met ‘Grateful Song’. Voor het vervolg van de avond lijkt er een sterke tweedeling te bestaan in het optreden van de vijf Ieren. Aan de ene kant zijn er de intieme verhalen van Becoming A Jackal, aan de andere kant is er de slachtgracht en energie van {Awayland}. Waar met ‘Home’, ‘Set The Tigers Free’ en ‘Ship of Promises’ de zaal stil is en aandachtig luistert, raakt het publiek tijdens ‘The Bell’,? ‘Earthly Pleasure’ en ‘Judgement Call’ voorzichtig aan het dansen, iets wat we een aantal jaar geleden niet zouden zien.

Het nieuwe album slaat een nieuwe weg in met meer uptempo-liedjes, die met gebruik van elektronische effecten een vrolijkere sfeer cre?ren. Deze verandering is ook duidelijk merkbaar tijdens de show. Voorheen was Villagers een enigszins statische band, waarbij O’Brien bijna alleen bewoog om een ander instrument aan te nemen. Dit is in groot contrast met wat we vanavond te zien krijgen. De leadsinger swingt op elk nummer dat zich er ook maar enigszins voor laat lenen en springt zich gedurende de avond in het zweet. Deze hernieuwde energie komt tot een hoogtepunt tijdens de catchy single ‘Nothing Arrived’. Tot slot wiegt de band het publiek langzaam rustig tijdens de encore, waarin ‘That Day’, ‘My Lighthouse’ en ‘On A Sunlit Stage’ de band weer even terug naar haar roots brengt.

Het nieuwe album biedt Villagers mogelijkheden om de shows wat meer pit te geven. Maar het verhoogde showgehalte lijkt niet zonder offer te komen.? De vertoning van de tracks van het nieuwe album nemen de focus enigszins weg van het muzikale en ook de verhalen verdwijnen wat naar de achtergrond. Dit neemt niet weg dat de band een grote stap gemaakt heeft in haar live-uitvoering en daarmee een aantrekkelijkere naam is geworden voor festivalboekers.

Setlist:

  • Grateful Song
  • Home
  • Set the Tigers Free
  • Passing a Message
  • The Meaning of the Ritual
  • The Bell
  • Memoir
  • The Pact
  • Earthly Pleasure
  • Judgement Call
  • Nothing Arrived
  • Rhythm Composer
  • Becoming a Jackal
  • The Waves
  • Ship of Promises

Encore:

  • That Day
  • My Lighthouse
  • On a Sunlit Stage

1 Comment

  • “Richting de refreinen laat de Londenaar vaak wat meer pit zien en weet hij met ferme uithalen toch blij te verassen.”
    Hij was niet heel goed, die Londenaar, maar om ‘m nou ‘blij te verassen’… dat is ook weer niet nodig, toch?
    Groetjes en kusjes van de taalpolitie

Comments are closed.