Stratovarius – Nemesis

Stratovarius-Nemesis(Edel) Samen met bands als Helloween, Blind Guardian en Rhapsody kan Stratovarius?gezien worden als grondlegger van de power metal. De Finse band draait bijna dertig jaar mee ondanks dat er geen originele leden meer in de gelederen zijn. Nadat gitarist en liedjesschrijver Timo Tolkki in 2008 de band heeft verlaten lijkt dit het einde van Stratovarius. Frontman Timo Kotipelto en toetsenist Jens Johansson denken hier anders over. Zij nemen in 2009 gitarist Matias Kupiainen aan en laten hem bovendien fungeren als producer.

Zo ook voor de veertiende studioplaat Nemesis, waar de bekende sound in al zijn glorie terugkeert. De vocalen in de stijl van Judas Priest en Dio verbinden de klassieke keyboardpartijen met hevige gitaarriffs en flitsende solo’s. Opener ‘Abandon’ is een perfect voorbeeld en zet de toon van een album dat makkelijk past bij het betere werk van Stratovarius. De sfeer klinkt duisterder en alhoewel het nog altijd melodisch is gaat het tempo regelmatig sky high. De eerder vernoemde duizelingwekkende solo’s klinken verfrissend en laten een band horen die zich herontdekt heeft. De fans zullen misschien even moeten wennen maar het vijftal lijkt de goede weg ingeslagen. De single ‘Unbreakable’ met industrial-achtige samples laat een gothic kant horen in de stijl van landgenoten Nightwish die zeker aanslaat en zelfs voor wat meer mainstream succes zou kunnen zorgen. Daarom is het niet vreemd dat de band met de huidige tour het Zweedse Amaranthe in het voorprogramma heeft. Een slimme zet om een nieuwe generatie metalfans voor zich te winnen.

Uiteraard moet je dan wel met goede muziek komen. Daar zorgt vooral de eerste helft van het album voor getuige ‘Stand My Ground’ en ‘Halcyon Days’ met teksten over de wilskracht van de mannen. De rest van het album is van eenzelfde kwaliteit al is de basis af en toe wat repetitief. Gelukkig weet vooral Johansson regelmatig op de juiste momenten divers uit de hoek te komen met zijn keyboard. Nieuweling Rolf Pilve achter de drums draagt zeer verdienstelijk zijn steentje bij aan Nemesis. Hij bepaalt een uur lang het tempo die in de tweede helft niet alleen lager ligt maar ook meer uitgesponnen regelmatig de zes minuten grens passeert. ‘If the Story is Over’ is een pure balad die misschien wat eerder op de plaat had mogen staan zodat er iets meer balans zou zijn. Afsluiter ‘Nemesis’ brengt vervolgens de ?boel weer in hogere sferen dankzij de inmiddels bekende combinatie van gitaar en keyboard. Je moet er van houden dat is een feit. Voor de liefhebber, fan of beginnende metalhead is Nemesis een mooi signaal van een van de grondleggers van het genre dat nog altijd relevant is.