Solaris – The Truth Can Only Be Learned By Marching Forward

23897_433929339997768_529977257_n(Album – P3lican Partisans) Volgens de Facebookpagina is?Solaris sinds 2009 uit elkaar. Zelden zijn dat soort dingen definitief in bandjesland en de Letten brachten inmiddels een nieuwe plaat uit getiteld?The Truth Can Only Be Learned By Marching Forward. In eigen land is deze al een jaartje of twee uit, maar langzaam wordt de buitenwereld verkend.

De stijl van de band omschreef het gezelschap zelf ooit als avant-wave, maar dat dekt de lading van deze postrock/post-metalsound niet. De grauwe leegte is mogelijk wel ontleend aan bands als?Tuxedomoon. De band schept op songs als?’Aurora 5000/Encounter Total Solitude’? ruimte om muzikaal te spelevaren. We horen die muzikale vulling van?From Oceans To Autumn?terug in dit geluid. De band kan meer en weet een duister spacy randje aan de muziek te geven in ‘Through The Forest Of Crying Queens’, waar de sound van de Radar Men From The Moon relevant klinkt.

Doom traagheid en een pulserend ritme worden onder distorted vocalen bedekt vervolgens, op ‘Why Do Wolves Howl1/Why Do Wolves Howl2’. Weinig dromerige landschappen, maar het grimmige geluid van Amenra met plots weer het kabbelende geluid van cleane gitaren en een mist van noise ?die langzaam optrekt. Elke track heeft zo twee gezichten, zo ook ‘Distant Crusades/ From Bloodwaves To Frost’ wat van kabbelend gitaarspel naar kosmische rock ontrafeld en plots loodzwaar land als Teeth Of Lions Rule The Divine.

Dat spel met genres is juist wat deze plaat zo interessant is en die verrassende hooks geeft aan de songs. ‘Footprints In The Snow/You As Stones In Me’ heeft ook dat dwarrelende, vrije geluid van Explosions In The Sky, maar vervolgens hoekende breaks en een hamerend doom ritme. Alles komt nog éénmaal uit de kast voor ‘Last Episode/Humans Shall Fall’. Het album voelt aan als een verhaal, een krachtig relaas met diverse emoties, maar wel verdomd lekker.