Elkupe – Uzaust

uzaust(Album – P3lican Partisans)?“Ochtend’ betekent de titel van dit album. De band?Elkupe komt uit Sigulda, Letland en maakt een unieke mix van muziekstijlen op haar nieuwe album?Uzaust. Er is wat bijzonders aan deze plaat, want muzikanten van diverse generaties doen mee en de teksten werden door drie schrijvers uit diverse tijdperken geschreven. Edvins Raups, Knuts Skujenieks en Andris Habermanis waren verantwoordelijk voor deze plaat.

Dus wat krijg je als je folk mixt met alternatieve muziek als post-rock, po?zie in de mix gooit en uiteenlopende artiesten als Perkons, Tesa en Imants Daksis mee laat doen? Een wonderlijke greep uit de Letse cultuur en muzikale traditie, die zeker rijk te noemen is. Het eclectische geheel komt meteen goed uit de verf met folkrocksong ‘Pirms Uzaust’, waarover gedichten uitgesproken worden. ‘Skarda Cilveks’ heeft iets afwachtends met de rammelende gitaarsound die een repetitief stuk speelt met geroepen vocalen erover heen (Letten kunnen niet schreeuwen).

De wat kale folksong klinkt goed, maar heeft meer energie dan de donkere song ‘Upejet un upe kluse’, waar de postmetal-invloeden van Tesa te horen zijn. Onder de muziek hoor je een geluidstapijt dat klinkt als de donkere Baltische bossen. De song zwelt aan tot een stevige storm met heftige spel en harde klappen op de drums. Heel anders is het voortkabbelende ‘Klusais Zirgs’ met enkel zacht gitaarspel en een voorzichtig beroerd strijkinstrument. Gefluisterde vocalen luisteren het nummer op naar het einde. Het gevoel van de uitgestrekte mist in de avond op de velden bekruipt de luisteraar. Het helpt wel als je het land bezocht hebt. ‘Mēs līdīsim laukā‘ is tekenend voor het bijzondere geluid dat deze hele plaat heeft, uitwaaiende klanken en een nadruk op de vocale delen die ook gedurende de song heftiger worden.

Met ‘Viss atstumtais ir viss eso?ais’ komen we weer in wat bekender vaarwater met een wat meer duidelijke songstructuur die aan uitgesponnen woestijnrock doet denken. Toch heeft het geluid iets kils dat moeilijk te benoemen is, de grimmige vocalen helpen daar wel bij. Later in het nummer versnelt de band en wordt de muziek intenser en gelaagder. De vocalen zijn alsof er iets geproclameerd wordt. Zachtjes ebt het nummer weg. De titeltrack sluit de plaat af en deze komt langzaam op, als de zon over de heuvels. Vervolgens wederom een prachtig geluid wat op meerdere hoogtes een intrigerend patroon vormt.

Uzaust is zeker geen makkelijke plaat, maar wel een muzikale reis door het onontdekte Letland. De moeite waard om te luisteren.