Intronaut – Habitual Levitations (Instilling Words With Tones)

Intronaut-album-cover

(Album – Century Media) De progressieve metalband Intronaut heeft haar nieuwe album uitgebracht, het vierde alweer. Op Habitual Levitations (Instilling Words With Tones) gaat de band Isis en Baroness achterna, het is een heel stuk rustiger geworden.

Want Sacha Dunable laat nauwelijks meer zijn ruige geschreeuw horen, de band kiest voor een melodische zangstijl, die zeker in het begin even wennen is. Opener ‘Killing Words with Stones’ begint ouderwets vertrouwd maar voordat de acht minuten om zijn is de luisteraar aardig door elkaar geschud met de nieuwe richting waar de band zich op het vocale vlak in beweegt. Muzikaal was op Valley of Smoke al een subtielere aanpak te horen dan op de eerste twee albums. Die lijn wordt ook op het vierde album doorgezet, met succes. Luister maar eens naar ‘Steps’, dromerige zang met een rustige ritmesectie en boze gitaren.

Drummer Danny Walker en jazzy bassist Joe Lester zijn eigenlijk de sterren van de band, in tegenstelling tot veel genregenoten waar het juist de gitaartandem is die met kunststukjes om de oren slaat. De groove van Intronaut is heerlijk, subtiel en soms zelfs een beetje catchy. Maar dat pakt niet overal even goed uit, sommige nummers zijn weinig spannend. Bands als Cynic en Opeth worstelen met een toegankelijkere aanpak in hun geluid, waarmee hele nieuwe fans gewonnen worden maar oude afgestoten.

Intronaut heeft een toegankelijk album geschreven dat bol staat van subtiele virtuositeit. Maar daarmee wordt de band op sommige momenten wat saai, zeker met de gladgestreken productie er bovenop.