Stuurbaard Bakkebaard – Boys Do Cry

Stuurbaard Bakkebaard Daan Krahmer(Album – PIAS) Vrijdag 15 maart 2013: de kleine zaal van de Effenaar puilt uit en er hangt een rokerige kroegsfeer. De halve Eindhovense muziekscene staat een biertje te drinken en wacht gespannen af. Vandaag gaat het gebeuren. De band met de coolste bandnaam van Nederland is terug, en presenteert vanavond haar nieuwe plaat?Boys Do Cry. Overtuigen doet?Stuurbaard Bakkebaard?vervolgens zeker. Het nieuwe materiaal blijkt sterk, vies en hard. Na een laaiend enthousiaste thuiswedstrijd in Eindhoven is de band klaar om de Nederlandse muziekindustrie opnieuw zijn kop te zetten.

In 2010 viel Stuurbaard Bakkebaard voor even uit elkaar, om anderhalf jaar later de draad weer op te pakken.?Het ge?xperimenteer op?L’Amour?(2009) met Urban Dance Squad’s DJ DNA als extra bandlid is verleden tijd. Timo van Veen, Onno Kortland en Marc Koppen zijn weer een trio, zoals ze in 1996 ook begonnen zijn. Daarmee is ook de rauwere rocksound van weleer teruggekeerd. Soms knipogen de drie heren zelfs naar de stonerrock. Op?Boys Do Cry?horen we elf eigenzinnige liedjes zonder een echte kop of staart. Zo bestaat ‘I?Didin’t Understand How It Could Be Done But I Amazed Myself’ tekstueel uit slechts de titelzin en is het relaxte ‘Soul Sexify’ alweer afgelopen voordat je er erg in hebt. Ook in het tamelijk briljante ‘Lost My Shadow’ of coole albumafsluiter ‘Cheetah’ is geen vaste songstructuur te vinden. Niet dat dat veel uitmaakt; de songs zijn altijd melodieus en bevatten vaak een fikse dosis humor.

Boys Do Cry?is een echte Stuurbaard Bakkebaard plaat geworden, zonder te lijken op voorgaand materiaal. De band heeft een eigen geluid ontwikkeld, dat hooguit op momenten licht doet denken aan Tom Waits, Modest Mouse of een dEUS. Het werpt haar vruchten af. De creatieve chaos van?Boys Do Cry?kruipt binnen no time onder je huid. Voor je het weet draai je niks ander meer. Damn, het is goed dat SBBB weer terug is.