Navarone @ Rotown, Rotterdam

The Guns of Navarone, is dat niet die film over de Tweede Wereldoorlog met Gregory Peck in de hoofdrol? Hoewel de jongens “The Guns of” hebben laten vallen uit de bandnaam, knalt Navarone live zeker. De Nijmeegse combinatie sluit in Rotterdam hun, naar het debuut genaamde, A Darker Shade of White-tour met bravoure af. Net als de concerten in 013 en Paradiso is het opnieuw stijf uitverkocht.

Woestijngeluiden komen ons tegemoet wanneer de stijlvolle gitarist Koen Lewiszong op slangenleren laarzen het podium opkomt. Samen met gitarist Roman Huijbreghs vuren ze de hele avond stevige riffs en solo’s op het publiek af. Instrumentale opener ‘Quarter Rest’ bouwt lekker op en geeft de rest van de band de tijd zich te installeren. Het wordt een mooie trip vanavond. Niet alleen door de wereld van Navarone maar ook door de rockende kant van de muziek. Na de sfeervolle single ‘December’ duiken we verder in de geschiedenis en krijgen we het oudere ‘Take it or Leave it’. Het stembereik van Merijn van Haren is op zijn minst imposant, bij de laatste hoge uithaal gaat hij probleemloos over in Led Zeppelins ‘Whole Lotta Love’. Wat een klasse druipt er van af, ook al?zijn we net onderweg. Het wat oudere Arrow-publiek begeeft zich in dans mode. De charmes van de frontman worden eveneens omgezet in dansende bewegingen. Merijn geniet van het spel van zijn bandmakkers. De swing zit er goed in met op zijn?tijd?genoeg interactie tussen band en?de uitverkochte zaal. Even door de knie?n allemaal om zo letterlijk en figuurlijk tot een volgend hoogtepunt te komen.

Het licht gaat uit, de groene spots gaan aan, tijd voor die andere single ‘Highland Bull’. Hierin zijn niet alleen de jaren zeventig-invloeden te horen die vanavond de revue al zijn gepasseerd. Flarden Queens of the Stone Age, Alice in Chains en Extreme zijn ook terug te horen. De drijvende kracht zijn drummer Robin Assen en bassist Bram Versteeg waar Kees en Roman op gitaar zich lekker kunnen uitleven. Merijn begeeft zich op een sinistere fluister modus met hier en daar een enorme schreeuw. Je zou je bijna in een trip wanen, hoogst waarschijnlijk de bedoeling van de band. Lopend door de soundscapes van het tien minuten durende ‘Sage’ met een paar paddo’s achter de kiezen. Merijn prefereert een fles witte wijn naast het podium terwijl de rest van de band zich laat gaan. Koen is de sjamaan die zijn gitaar laat spreken. ‘I Put a Spell On You’.

De zanger danst terug het podium op, beweegt tussen beide gitaristen en met magische gebaren probeert hij de muziek uit de gitaren te halen. Wat een vibe wordt er gecre?erd waarin ook nieuw werk aan bod komt, een voorproefje van het nieuwe album. Dezelfde smakelijke ingredi?nten die we de hele avond geserveerd hebben gekregen. Smaakt zeker naar meer maar we naderen het einde. Niet alleen van de avond maar ook van de tour. Als allerlaatste toegift is er dan ook een royaal dessert. Nagenoeg een volledige versie van Deep Purple’s ‘Child in Time’ is de kers op de taart. De eindeloze gitaarsolo’s, het denderende drumwerk en vocale uitspattingen. Het valt allemaal precies op zijn plaats. Lef is er voor nodig en niets dan lof krijgen ze voor deze aanpak. Wat heeft Nederland momenteel een hoop ijzersterke bands, Navarone hoort daar ondertussen zeker bij.