And So I Watch You From Afar @ Melkweg, Amsterdam

Met de positief ontvangen nieuwe plaat All ?Hail Bright Futures op zak trekken de heren van And So I Watch You From Afar er weer op uit. Na shows in andere steden (Utrecht en Nijmegen bijvoorbeeld) spelen de Noord-Ieren eindelijk weer in onze hoofdstad, maar niet voordat het uit Wales afkomstige Gallops het spits mag afbijten in een halfvolle Oude Zaal van de Melkweg.

Gallops bracht onlangs haar debuutplaat uit, het goed ontvangen Yours Sincerely, Dr. Hardcore. Een plaat die zich zo op het gehoor moeilijk laat vertalen naar een livesetting, maar de jongelingen bewijzen het tegendeel. De spannende composities komen wat chaotischer over, maar dat heeft zo ook wel z’n charme. De band laat zich moeilijk voor één gat vangen, maar de futuristische math-rock gaat vanavond door merg en been.

Tijdens de klanken van albumopener ‘Eunoia’ lopen de vier heren van And So I Watch You From Afar het podium op, om er gelijk in te knallen met ‘Big Things Do Remarkable’. Het eerste blok nummers komt van die eerder genoemde nieuwe plaat en gelijk valt op dat ze live wat rauwer klinken. Ondanks dat die nieuwe tracks minder zwaar klinken is het voor het publiek gelijk voer om te springen en er ontaardt zelfs een heuse pit.

Op het podium is te zien dat de heren met ogenschijnlijk gemak de technische instrumentatie uit hun mouwen schudden. De nieuwe plaat kent veel vocale partijen, van melodieuze tonen tot daadwerkelijke woorden en zelfs zinnen, en daarom heeft ieder bandlid zijn eigen zangmicrofoon.

De heren worden tijdens de vocale partijen ondersteund door het enthousiaste publiek, dat geen enkel moment onbenut laat om mee te schreeuwen. Het middenstuk bestaat uit tracks van het snellere Gangs, maar ondanks dat elke plaat z’n eigen gezicht heeft gaat de sound vloeiend in elkaar over.

Drie van de vier heren stuiteren over het podium, terwijl de vierde als een maniak achter z’n drumkit zit. Omdat All Hail Bright Futures een diverse instrumentatie kent, maken de heren gebruik van een sampler die aangestuurd wordt door gitarist Niall Kennedy. Ook triggert drummer Chris Wee een heleboel van de percussiegeluiden. De heren maken het zo wel wat moeilijk, maar hun grootste angst is dat ze moeten spelen met een backing track. Aan het einde van de show is daar ruimte voor nummers van de titelloze debuutplaat: ‘Don’t Waste Your Time Doing Things You Hate’ sluit de reguliere setlist af en de toegift bestaat (eigenlijk als vanouds) uit ‘Set Guitars to Kill’ en? ‘The Voiceless’. Hiermee komt er een knallend einde aan een zeer overtuigende show.