Moss @ De Unie, Rotterdam

Nederland kan trots zijn op een band als Moss. Zoals Giel Beelen een keer gezegd heeft: de Nederlandse popmuziek wordt eindelijk volwassen. En na een optreden als dat van Moss kun je niks anders dan het daarmee eens zijn. Moss stond in 2010 op Lowlands en vorig jaar opende de band het hoofdpodium op Pinkpop. Vanavond, zaterdag 4 mei 2013 staan zij in De Unie in Rotterdam. Wat doet zo’n grote artiest in zo’n kleine zaal?

Blijkbaar neemt Moss een groot publiek niet voor lief, en spelen zij net zo graag voor een kleine groep mensen. De Unie heeft namelijk een kleine, maar gezellige en intieme zaal, met een capaciteit van zo’n 200 man. Diversiteit onder het publiek is er zeker: jong, oud, man, vrouw, Nederlands, Amerikaans, iedereen houdt van Moss.

“We zouden een akoestisch optreden doen, dus we hadden verwacht dat jullie zouden zitten, maar jullie staan allemaal. Maar ja, wij spelen ook niet akoestisch.” Zegt frontman Marien Dorleijn, na het spelen van de eerste twee nummers. De zanger geeft toe dat hij tijdens de shows tussen de nummers door veel praat, en dat hij zelfs een keer een praatverbod heeft gekregen van de overige bandleden. Dat hadden ze hem vanavond ook wel op mogen leggen, op een gegeven moment worden de leuke praatjes vervelend en wil het publiek muziek horen.

Omdat de (ex-)bassist Jasper Verhulst in 2012 gestopt is bij Moss, en zich bij de Nederlandse multi-instrumentalist Jacco Gardner heeft gevoegd, bespelen bij sommige nummers drummer Finn Kruyning en gitarist Michiel Stam om beurten de bas, terwijl de drum op een bandje (ja, een echt bandje) werd afgespeeld. Dat het trio handen tekort komt blijkt ook wanneer drummer xylofoon en tegelijkertijd keyboard speelt. Dit pakt goed uit, het klinkt goed, maar het oogt ietwat ongemakkelijk. Gelukkig krijgt Moss binnenkort een nieuwe bassist.

Er hangt een goede sfeer in de zaal. Ondanks het feit dat de meeste mensen de nieuwste nummers niet helemaal kennen, wordt er flink geapplaudisseerd en gejuicht. Van het laatste en beste album van Moss tot nu toe, Ornaments, wordt jammer genoeg weinig nummers gespeeld. Er wordt vooral aandacht geschonken aan de oudste, en de nieuwste, nog niet op album uitgebrachte nummers. Maar het publiek gaat pas echt uit zijn dak als de enige echte hit ‘I Apologise’ gespeeld wordt. Veel mensen kennen de tekst en er wordt meegeklapt en meegezongen. De twee nummers die daarop volgen worden daardoor net zo’n feest, waardoor de bandleden ook enthousiaster worden. Kruyning slaat tijdens het geweldige nummer ‘I Like The Chemistry’ zijn stokken kapot en het drumstel valt bijna om: dat is pas rocken. Na het laatste nummer, ‘Spellbound’ zegt de band het publiek bedankt en gedag.

Als toegift komt Dorleijn nog een keer solo terug, en speelt een zacht liefdesliedje dat de hele zaal ontroert. Zijn stem en gezichtsuitdrukking laten merken dat het een heel persoonlijk en gevoelig nummer is. Het is prachtig om bij te zijn. Moss is een van de beste Nederlandse bands op dit moment. De shows van deze mannen zijn fantastisch, een echte aanrader voor elke liefhebber van rock- en indiemuziek.

1 Comment

Comments are closed.