Dauwpop 2013

Door Jeffrey Zweep en Willem Schutte 13 mei 2013 Reacties staat uit voor Dauwpop 2013

De 19e editie van Dauwpop belooft een waar spektakel te worden: een sterke line-up en een grote kans dat de weergoden hun zegen over deze Hemelvaartsdag hebben uitgesproken. Die zegen lijkt ’s ochtends vergeten te zijn, maar na het middaguur is het gelukkig stralend weer in Hellendoorn.

En ondanks die zon gaan we ’s middags van start bij Mister and Mississippi in de Barn. Deze nieuwe ‘houten tent’ is een goede locatie voor de band uit Utrecht, die Andy Burrows vervangt. De drie heren en die ene dame spelen en heerlijke set en door de setting, het goede geluid en het applaus heeft het zelfs iets sacraals. Dat valt helaas niet te zeggen van de show van Blaudzun. Door technische problemen komt de band rond Johannes Sigmund ietwat later op, maar nog steeds klinkt het geluid niet helemaal lekker. Dat de band groot geworden is blijkt als men bij de Mainstage alles woord voor woord meezingt, maar wij verlangen weer naar een show in een wat intiemere setting.

Mister and Mississippi

Blaudzun

Nee, dan Traumahelikopter. Het drietal, uit Groningen-Noord, weet in de kleine King King een heftige rockshow neer te zetten. De band wordt niet alleen goed geholpen door het sterke geluid en het actieve publiek, maar ook door de sterke podiumpresentatie. Dat de songs veel van hetzelfde zijn, zien we dan gemakshalve maar even door de vingers. Het Ierse Therapy? gaat al heel wat jaren mee en dat is te merken, de heren geven namelijk een routineuze show weg. Het is allemaal niet meer zo bijzonder meer wat de band op de Mainstage doet.

Traumahelicopter (9)

Traumahelikopter

Therapy?

Het is dringen geblazen in de Barn. Ruim voordat Frank Turner & The Sleeping Souls het podium betreden is het al afgeladen. De handjes gaan dan ook hard op elkaar als de heren de show aftrappen met ‘If Ever I Stray’. Het publiek gaat al behoorlijk los en er wordt lekker gedanst en meegezongen, dat is namelijk ook waar de songs van Turner & co zich zo goed voor lenen. Hoogtepunt van de show is het heerlijke ‘Four Simple Words’, waar het publiek nog een versnelling harder danst.

Frank Turner & The Sleeping Souls

Van het ene hoogtepunt gaan we naar het andere hoogtepunt, het is namelijk tijd voor de livebeesten van John Coffey. De Utrechters zijn echt booming en de King King staat dan ook ramvol. De band, een ware attractie, geeft weer eens alles en wordt beloond door een compleet losgaand publiek. De mosh is gelijk los en zanger David Achter De Molen zingt al crowdsurfend door de tent, die nog het meeste wegheeft van een ouderwetse kerk. Het publiek klimt in de palen en nadat de fotografen het fotovak verlaten hebben worden de barriers naar achteren gedrukt door een zestal beveiligers. Hierdoor ontstaat er een afstand tussen band en publiek, maar juist bij deze band is dit zo opgelost: de band gaat gewoon in het fotovak spelen.

Het publiek wat de tent niet meer in kan wordt beloond met bandleden die buiten de tent komen spelen, maar binnen gebeurt veel meer: Een wall of death, crowdsurfers, sing-a-longs en nog meer crowsurfers, het publiek is uitzinnig. Aan het einde van deze snaarstrakke show van Nederlands beste liveband is de vloer dan ook overlopen van het zweet. Na dit hoogtepunt valt headliner Kaiser Chiefs misschien nog wel zwaarder tegen dan normaal. De band begint zwak, van publieksparticipatie is absoluut geen sprake en eigenlijk is het gewoon saai. Het hitblik halverwege klinkt aardig, maar de band lijkt meer en meer een karikatuur van zichzelf te worden. Dit fijne festival had een afsluiter met meer vuurwerk verdient. Toch is de 2013-editie van Dauwpop eentje om in te lijsten.

John Koffie (9)

John Coffey

Kaiser Chiefs

Publiek

Publiek

Je kunt geen reactie achterlaten.